I loved this setting much more than I did the setting of the second book. Therefore, I enjoyed everything a bit more. I liked the action, and I liked the developments in the story and the world.

Oh and that little story after the note from the author.. that was just gross! But hey, it's Darren Shan, so what else to expect (:

Oh, wat is dit een gewéldig mooi boek! Ik kan het zelf niet beter verwoorden dan de quote uit The Guardian op de voorkant: 'Een zeldzame mix van spanning en tederheid.' Toch ga ik jullie nog wat meer vertellen over dit boek.

De schrijfstijl van Russo trok me helemaal in het verhaal. Dit boek is verantwoordelijk voor: 3 koude koppen thee, 2 koude koppen koffie, 2 lauwe biertjes... (niet op 1 dag!) Ik vergeet mijn omgeving als ik dit aan het lezen ben!

De personages zijn heel gedetailleerd en heel realistisch. Het voelt alsof ik over echte mensen lees.

Ook de invalshoek van het plot vind ik heel bijzonder. Je hebt te maken met een vermissingszaak, maar het tempo waarop de details en het verhaal ontdekt, ligt heel laag. Dit plot is ook haast ondergeschikt aan het beter leren kennen van de personages, in het nu en in het verleden. Je mist de urgentie van het 'oplossen' van de zaak omdat het een oude zaak is en geen van de perspectieven vanuit een opsporingsdienst geschreven is.

Dit is uniek, en ik vind het heel fijn lezen. Het geeft iets meer sturing aan het verhaal dan een volledig character-driven boek, maar meer achtergrond over de personages dan welk crimeboek dat ik ooit heb gelezen. Een geweldige mix, echt het beste van twee werelden voor mij!

Sowieso wil ik nu het hele oeuvre van deze auteur lezen. Met alleen al dit boek staat hij in mijn rijtje favoriete auteurs tussen Willy Vlautin en Benedict Wells, en dat zegt véél.

Wat is dit voor aanfluiting zeg. Het mist álles waar ik zo enthousiast over was in deel 1! Dynamiek tussen de personage, actievol, tijdreizen.. Dit was heel veel gedachten en politiek en plannetjes en een stereotiepe aantrekken-afstoten-dynamiek. Ugh. Wat een bevalling.

Dit boek is 650 blz te lang. Geen idee wat dit toevoegt aan het hele verhaal. Zo snap ik de plannen van de auteur wel om ipv 3 boeken er 4 te schrijven.. zo kun je dat plot wel uitsmeren, ja. Pff

Waarom ik niet DNFde? Want dat doe ik wel vaker. Ik was zó dol op deel 1 (en op de covers, laten we eerlijk zijn), dat ik het niet op wilde geven. Ik heb hiervan geleerd dat als ik neig naar DNF, dat ik dat maar beter kan doen ook. Dit werd niks meer.

Als de Boekerij deel 3 gaat vertalen en uitgeven ga ik waarschijnlijk toch weer twijfelen, als de cover weer zo prachtig is. Maar misschien eerst wat reacties op het boek afwachten voordat ik tot aanschaf overga... Ik zou zomaar overstag kunnen gaan, omdat ik toch hoop voor het grotere verhaal blijf houden.

Ik snap mezelf ook niet, hoor.

Oh, hier ben ik van onder de indruk.

Ik pakte dit boek op omdat het maandboek is bij een boekenclub hier op Goodreads, en daar ben ik heel blij om. Dit is nou echt zo'n boek dat je wel wilt lezen maar zonder zo'n club nooit oppakt.

Het begin van het boek pakte me direct. Sterke personage's die ook heel duidelijk en sterk werden neergezet. Het werden echte mensen door bepaalde details.

Het plot is er eentje wat een duidelijke opzet is, je kunt er dingen meteen in plaatsen. Maar het geeft een kijkje achter de schermen. Ik weet dat er ophef over dit boek is vanwege het white saviour element, maar ik heb alsnog erg van het verhaal genoten. Een verhaal over echte mensen, daar ben ik dol op. En ik vind het ook goed geschreven en dat de verhaallijnen mooi samenkomen.

Dit was echt zo'n boek dat voor verschijnen een goede hype had, want het klonk zó vet. De verwachtingen waren misschien wat hoog. De eerste recensies en reacties die ik voorbij zag komen waren wisselend. Dat prikkelde toch mijn nieuwsgierigheid, en toen ik het boek bij de bibliotheek zag liggen kon ik de verleiding niet weerstaan.

Ik wist al dat het boek minder over de techniek ging dan dat ik in eerste instantie had verwacht, dus dat was geen tegenvaller meer want die verwachting had ik (gelukkig) al wat bijgesteld.

Ik vind het plot best origineel, en ook wel goed uitgewerkt. Ik zat snel in het verhaal, want het ongure sfeertje en dat er iets aan de hand is merk je al heel snel in het boek. Dat is fijn, dat intrigeerde me direct. De manier waarop is niet bijster origineel - tijdssprongen naar de rechtszaak in de toekomst - maar ze werkten wel.

Dit is geen boek waar ik diep van onder de indruk ben, maar ik heb me er wel prima mee vermaakt. De tweede helft vond ik soms een beetje langdradig worden, en soms zag ik dingen een bladzijde vantevoren al aankomen. Maar niet op een eyeroll storende manier ofzo.

Gewoon een leuke YA voor even tussendoor. Maar ik snap dat veel mensen na de enthousiaste eerste geluiden het een teleurstelling vonden en het lager hebben gerate dan ik. Iets met verwachtingen enzo :)

Oké dit was een tegenvaller. Ik vind het concept heel mooi, zoals het ook op de achterflap staat. Maar de uitwerking vond ik heel afstandelijk voelen. Alsof de schrijver alleen maar aan het oppervlak van het onderwerp krabbelt.

Dit kan zo'n boek zijn dat je in lagen afpelt, en allerlei dingen kunnen metaforen zijn voor andere dingen en je kunt er vanalles en nog wat uithalen.. Maar dat soort dingen zijn niet aan mij besteed.

Oh en ik viel natuurlijk als een blok voor de cover. Maar vanbinnen heb ik me er doorheen geworsteld. Als hij uit de bieb was en/of niet op mijn 20TBR2020 zou staan zou ik hem niet hebben uitgelezen. Gelukkig issie niet heel dik dus het was niet veel verspilde tijd.

Oké ik dacht ik maak al een beginnetje voor de readalong want we hebben een klusweekend voor de boeg.. Aangezien ik nu een review schrijf weten jullie hoe goed dat ging :)

In het begin dacht ik dat dit echt een 14 in een dozijn-boek ging worden. (Ja, erger dan 13). Er zat zelfs een dubbelop 'ik heb anoniem contact met iemand en ik weet niet dat het die persoon is waar ik in het echt ook contact mee heb'-ding in, en dat vond ik iets te veel van het goeie.

Maar, zoals de titel van dit boek duidelijk maakt, dit is echt een heel cute boek. Al snel werd ik gevangen door de schattigheid van dit verhaal en hoe leuk de personages interactie met elkaar hebben. Van gesmuld.

Het vinkt veel actuele hokjes af, maar zonder dat het voelt als afvinken. Dat is fijn.

Het bracht me warme gevoelens en met regelmaat een grote glimlach of ontroering. Meer van genoten dan dat ik in eerste instantie had verwacht dus!

Wat ik nog wist van deel 1: iets met magie en Afrika en ik vond het supergoed. Ik ben met dit boek gewoon weer als een blok gevallen voor deze auteur!

Het verhaal zit echt hutjemutje bommetjevol met actie. Daarom heb ik voor mijn doen ook relatief lang voer het boek gedaan, ik moest er wel voor gaan zitten en in de juiste mindset voor zijn. Moest mijn aandacht er goed bijhouden. Maar vond het dus weer supergoed!

Ik vind de wereld en de manier waarop de magie werkt erg mooi. Ook vind ik de karakterontwikkelingen bij de personages mooi om te zien.

Wel vond ik dat er vrij vaak en snel gewisseld werd qua perspectief, dat vond ik soms verwarrend. Ook hadden voor mij de hoofdstukken wel langer mogen zijn. 90 hoofdstukken op 400 blz! Zeker met een fantasyverhaal van dit niveau en als ik dan echt in het verhaal zit, mag je me wel langer op eenzelfde plek laten zitten... Waarschijnlijk is dit wel waardoor het tempo van het boek zo hoog ligt. Maar ik vond het soms, als ik lang achter elkaar las, een beetje vermoeiend.

Ook vind ik het heel mooi geschreven - en dus ook heel mooi vertaald.

Ik denk wel dat ik voordat deel 3 uitkomt (over 2 jaar als het ritme hetzelfde is), dat ik dan deel 1 en 2 herlees voor ik daaraan begin. Gewoon om alles weer even helder voor ogen te hebben van deze wereld. Maar ik heb er nu al zin in!

Ik had een boek verwacht dat mooi was in zijn eenvoud. De schoonheid van het alledaagse. Dat kreeg ik ook, in de eerste helft. En ik vond het prachtig.

Daarna kreeg ik véél meer dan waar ik om gevraagd had. Prachtige gesprekken met zichzelf, waaruit blijkt dat ieder verhaal op meerdere manieren te interpreteren is. Dus ook zijn leven. Door hemzelf. Dat vind ik echt bijzonder knap geschreven en heel sterk neergezet.

En dan wordt het nóg beter. Voor mij dan, ik snap dat mensen ook niets met dit boek kunnen of het té vinden. Ik gebruik hier een spoilertag want ik wil niet teveel weggeven van de schoonheid van dit verhaal voor de mensen die het nog willen lezen:

Spoiler

Die verschillende interpretaties, die verschillende 'ik'ken die er in je schuilen.. die zorgen ervoor dat je altijd wel iets overeenkomstigs hebt met welke medemens dan ook.

En wat vind ik dát toch een prachtige gedachte.

Een boek dat me aanstond, naar me toegroeide, en op een bijzonder plekje in mijn hart is geëindigd. Ik ga zeker meer van deze schrijver lezen!

Oké. In 2017 las ik het boekenweekgeschenk, [b:Makkelijk leven|34183445|Makkelijk leven|Herman Koch|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1486475452l/34183445._SY75_.jpg|55221343]. Ik vond het gewéldig. De volgende week kocht ik dit boek, want ik wilde meer van deze briljante auteur lezen en dit verhaal sprak me wel aan.

Vorig jaar wilde ik het samen met Evelyn gaan lezen, maar we kwamen er maar niet aan toe. Het lag nog op mijn direct-te-lezen stapeltje, en kwam daarom na de verhuizing sneller bovendrijven dan de rest. Op zoek naar een nieuw boek om met Guido te buddyreaden kwam ik op deze uit (en nu ga ik Evelyn tijd besparen omdat ik haar kan vertellen dat het zonde is van haar tijd om dit boek nog te lezen).

Het eerste deel vond ik erg leuk. Beetje creepy, beetje sarcastisch, vlot geschreven, het lag me wel. Daarna ging het bergafwaarts.

Ik vind het erg leuk dat ieder deel een ander perspectief is. Meestal wissel je vaker van perspectief, maar steeds een heel stuk één personage vond ik verfrissend. Ik raakte benieuwd naar hoe het allemaal in elkaar zou passen. Erg jammer dan ook dat dit format in het laatste van de 5 delen losgelaten lijkt te zijn en je daar ineens vaker van perspectief wisselde. Doet afbreuk aan de kracht van het format.

Verder vind ik het gehele boek wel lekker weglezen. Maar ik vind niets aan het verhaal, en ik vind alle personages vreselijk om over te lezen. Er zijn wat leuke fragmenten, zo heb ik me erg vermaakt met de beschrijving van het Boekenbal, bijvoorbeeld.

Dat is ook meteen een stukje waar ik iets anders aan de schrijfstijl minder vond. Ons 'hoofdpersonage', onze schrijver, zegt hier iets shockerends over het thema van dat jaar. Je leest wel dat iedereen ontdaan is, maar wat het personage dan precies zegt lees je niet. Alsof Koch niets heeft kunnen verzinnen dat het beoogde effect zou hebben, dus het dan maar in het midden laat.

Je zou kunnen zeggen dat dit een stijlding is. Of een vrijheid van de schrijver voor de lezer, dat je het zelf allemaal kunt invullen. Ook helemaal prima natuurlijk, maar mijn invulling is dat ik het gemakkelijk aan vind voelen.

Dit is natuurlijk allemaal een mening. En ik snap dat mensen hier wel mee weglopen, en ik snap het belang van Nederlandse literatuur. Ik heb er gewoon steeds geen enkel leesplezier in als ik zo'n boek lees. Het is toch een beetje eenzelfde soort genre dat alle Nederlandse literaire auteurs (blanke mannen van minimaal middelbare leeftijd?) schrijven, en het is niet mijn genre.

Ik had al zo'n vermoeden, maar ik gaf Koch met dit boek een laatste kans. Omdat ik zo dol was op zijn boekenweekgeschenk, en omdat ik het boek al had. Maar nu weet ik het zeker, het is niet mijn genre. Ik besteed mijn tijd liever aan boeken die ik met plezier lees, want lezen is en blijft een hobby dus het moet leuk blijven. En voor mij is dit dat niet. Respecteer dat alsjeblieft :)

(Ik heb dus geen behoefte aan reacties die me allerlei dingen aan dit boek of aan Nederlandse literatuur gaan uitleggen, of aan reacties die me neerhalen omdat ik voor mezelf weet waar ik wel en niet van houd en daarvoor uitkom. Zoals ik al zei, lezen draait voor mij om het plezier. Niet alleen in het lezen van de boeken, maar ook in de online omgeving erbij. Houd dat alsjeblieft zo. Dank)