Oh, wat is dit een gewéldig mooi boek! Ik kan het zelf niet beter verwoorden dan de quote uit The Guardian op de voorkant: 'Een zeldzame mix van spanning en tederheid.' Toch ga ik jullie nog wat meer vertellen over dit boek.

De schrijfstijl van Russo trok me helemaal in het verhaal. Dit boek is verantwoordelijk voor: 3 koude koppen thee, 2 koude koppen koffie, 2 lauwe biertjes... (niet op 1 dag!) Ik vergeet mijn omgeving als ik dit aan het lezen ben!

De personages zijn heel gedetailleerd en heel realistisch. Het voelt alsof ik over echte mensen lees.

Ook de invalshoek van het plot vind ik heel bijzonder. Je hebt te maken met een vermissingszaak, maar het tempo waarop de details en het verhaal ontdekt, ligt heel laag. Dit plot is ook haast ondergeschikt aan het beter leren kennen van de personages, in het nu en in het verleden. Je mist de urgentie van het 'oplossen' van de zaak omdat het een oude zaak is en geen van de perspectieven vanuit een opsporingsdienst geschreven is.

Dit is uniek, en ik vind het heel fijn lezen. Het geeft iets meer sturing aan het verhaal dan een volledig character-driven boek, maar meer achtergrond over de personages dan welk crimeboek dat ik ooit heb gelezen. Een geweldige mix, echt het beste van twee werelden voor mij!

Sowieso wil ik nu het hele oeuvre van deze auteur lezen. Met alleen al dit boek staat hij in mijn rijtje favoriete auteurs tussen Willy Vlautin en Benedict Wells, en dat zegt véél.