Ik had een boek verwacht dat mooi was in zijn eenvoud. De schoonheid van het alledaagse. Dat kreeg ik ook, in de eerste helft. En ik vond het prachtig.

Daarna kreeg ik véél meer dan waar ik om gevraagd had. Prachtige gesprekken met zichzelf, waaruit blijkt dat ieder verhaal op meerdere manieren te interpreteren is. Dus ook zijn leven. Door hemzelf. Dat vind ik echt bijzonder knap geschreven en heel sterk neergezet.

En dan wordt het nóg beter. Voor mij dan, ik snap dat mensen ook niets met dit boek kunnen of het té vinden. Ik gebruik hier een spoilertag want ik wil niet teveel weggeven van de schoonheid van dit verhaal voor de mensen die het nog willen lezen:

Spoiler

Die verschillende interpretaties, die verschillende 'ik'ken die er in je schuilen.. die zorgen ervoor dat je altijd wel iets overeenkomstigs hebt met welke medemens dan ook.

En wat vind ik dát toch een prachtige gedachte.

Een boek dat me aanstond, naar me toegroeide, en op een bijzonder plekje in mijn hart is geëindigd. Ik ga zeker meer van deze schrijver lezen!