You need to sign in or sign up before continuing.
Take a photo of a barcode or cover
odettebrethouwer's Reviews (1.95k)
.jpg)
Onverwachte conclusie: dit boek is veel te kort. Of er staat veel te veel in.
In ieder geval vind ik dat er wel interessante onderwerpen worden aangesneden, maar ze worden mijn inziens niet voldoende uitgediept. Het hoofdstuk over kinderen en lezen van een scherm tov van een fysiek boek wel.
Verder voelde het meer als aanstippen van bepaalde onderwerpen met wat krachtige oneliners. Alsof dit een dikker boek was en er heel veel in geschrapt is om het kort genoeg te maken. Jammer.
Wel een goede basis als je meer wilt weten of lezen over hersenen en lezen, omdat er een uitgebreide bronvermelding bij zit. Maar het was niet wat ik ervan verwacht had.
In ieder geval vind ik dat er wel interessante onderwerpen worden aangesneden, maar ze worden mijn inziens niet voldoende uitgediept. Het hoofdstuk over kinderen en lezen van een scherm tov van een fysiek boek wel.
Verder voelde het meer als aanstippen van bepaalde onderwerpen met wat krachtige oneliners. Alsof dit een dikker boek was en er heel veel in geschrapt is om het kort genoeg te maken. Jammer.
Wel een goede basis als je meer wilt weten of lezen over hersenen en lezen, omdat er een uitgebreide bronvermelding bij zit. Maar het was niet wat ik ervan verwacht had.
Een roostervrije dag, een van mijn most anticipated reads van 2018. Love.
En wat een goed en geweldig slot is dit! Afscheid nemen van een serie is altijd moeilijk, maar wauw, het klopt. Er zijn niet veel series die ik met zo een tevreden gevoel over de verhaallijn afsluit.
Deze serie is op papier een gewone ya serie, maar er is iets, iets met de draken en de actie en de interactie van de personages dat ik echt geweldig vind aan deze serie. Oh en de covers natuurlijk, zeker de Nederlandstalige met die reliefs zijn gewoon geweldig!
Enorm genoten, veel leesplezier gehad, helemaal niets aan te merken dus 5* ;) als ik er al aan twijfelde, dan is het dit fragment uit het nawoord dat de serie helemaal geweldig maakt:
In de kern gaat Talon over anders zijn, over hoe we aankijken tegen degenen die van ons verschillen. Degene die er anders uitzien, anders praten en anders naar de wereld kijken dan wij. We begrijpen ze niet, en dus moeten ze wel 'slecht' zijn. Terwijl we, als we een keer goed met ze zouden praten, mogelijk zouden ontdekken dat we veel meer met ze gemeen hebben dan we dachten.
Ember en Garret trekken allebei de overtuigingen waarmee ze zijn grootgebracht in twijfel. Ze vinden vriendschap, acceptatie en liefde bij iemand die volgens hun eigen omgeving 'slecht' is. Als wij hetzelfde zouden doen, als we allemaal die eerste stap naar acceptatie en begrip zouden zetten, zou de wereld een betere plek zijn.
Stel je eens voor wat we allemaal zouden kunnen leren als we de wereld door de ogen van een ander zouden zien.
Dat wil niet zeggen dat we zouden ontdekken dat er al die tijd draken onder ons waren... Maar je weet maar nooit.
En wat een goed en geweldig slot is dit! Afscheid nemen van een serie is altijd moeilijk, maar wauw, het klopt. Er zijn niet veel series die ik met zo een tevreden gevoel over de verhaallijn afsluit.
Deze serie is op papier een gewone ya serie, maar er is iets, iets met de draken en de actie en de interactie van de personages dat ik echt geweldig vind aan deze serie. Oh en de covers natuurlijk, zeker de Nederlandstalige met die reliefs zijn gewoon geweldig!
Enorm genoten, veel leesplezier gehad, helemaal niets aan te merken dus 5* ;) als ik er al aan twijfelde, dan is het dit fragment uit het nawoord dat de serie helemaal geweldig maakt:
In de kern gaat Talon over anders zijn, over hoe we aankijken tegen degenen die van ons verschillen. Degene die er anders uitzien, anders praten en anders naar de wereld kijken dan wij. We begrijpen ze niet, en dus moeten ze wel 'slecht' zijn. Terwijl we, als we een keer goed met ze zouden praten, mogelijk zouden ontdekken dat we veel meer met ze gemeen hebben dan we dachten.
Ember en Garret trekken allebei de overtuigingen waarmee ze zijn grootgebracht in twijfel. Ze vinden vriendschap, acceptatie en liefde bij iemand die volgens hun eigen omgeving 'slecht' is. Als wij hetzelfde zouden doen, als we allemaal die eerste stap naar acceptatie en begrip zouden zetten, zou de wereld een betere plek zijn.
Stel je eens voor wat we allemaal zouden kunnen leren als we de wereld door de ogen van een ander zouden zien.
Dat wil niet zeggen dat we zouden ontdekken dat er al die tijd draken onder ons waren... Maar je weet maar nooit.
Er zou een feature moeten zijn op Goodreads dat je eens in de zoveel tijd/boeken een boek 6 sterren mag geven. En dan nog krijgt dit boek er te weinig.
Deze serie is geweldig want het maakt je bewust van seksisme, het leert je over feminisme, het laat zien hoe moeilijk het is om niet met twee maten te meten, het laat zien dat iedereen een masker heeft waar hij zich achter verschuilt, het gaat over vriendschap, en het is grappig.
Ja, boekperfectie. En dus ook echt voor lezers van [b:Allesbehalve oké|40222414|Allesbehalve oké|Laura Steven|https://images.gr-assets.com/books/1527446529s/40222414.jpg|57317990]. En andersom.
Er zit heel veel inhoud en achtergrond over feminisme in deze serie. Dat is tof. Het leert je iets, maar zonder een wijsneuzerig boek te zijn: de hoofdpersonages leren vanalles en zoeken dingen uit en daardoor leer je het als lezer ook. Supertof.
Na twee boeken had ik het idee dat ik de Spinster club en alles waar ze voor staan wel doorhad en zag. Maar in dit boek laat Holly Lottie nog een enorme stap vooruit en de diepte in zetten en omg het is geweldig. Het maakt je daadwerkelijk bewust van de shitload aan dagelijks, klein seksisme.
En inderdaad, als we dat wel pikken, waar ligt de grens bij wat we niet meer pikken? Begin klein, begin bij jezelf en je omgeving en dingen waar je iets aan kan doen (of het in ieder geval als dusdanig benoemen) en probeer de wereld te veranderen.
Dit boek heeft mijn blik op de wereld om mij heen echt verandert en dat vind ik geweldig knap.
Het nawoord geeft het boek ook een extra stukje diepgang mee. Vaak vertellen schrijvers daar een extra boodschap of leggen ze uit wat het idee achter het verhaal is. Sla het nooit over! Alle bedankt naam en naam alinea's kun je overslaan, maar scan 'm alsjeblieft altijd op dit soort stukken, het kan zo mooi zijn.
Deze serie is geweldig want het maakt je bewust van seksisme, het leert je over feminisme, het laat zien hoe moeilijk het is om niet met twee maten te meten, het laat zien dat iedereen een masker heeft waar hij zich achter verschuilt, het gaat over vriendschap, en het is grappig.
Ja, boekperfectie. En dus ook echt voor lezers van [b:Allesbehalve oké|40222414|Allesbehalve oké|Laura Steven|https://images.gr-assets.com/books/1527446529s/40222414.jpg|57317990]. En andersom.
Er zit heel veel inhoud en achtergrond over feminisme in deze serie. Dat is tof. Het leert je iets, maar zonder een wijsneuzerig boek te zijn: de hoofdpersonages leren vanalles en zoeken dingen uit en daardoor leer je het als lezer ook. Supertof.
Na twee boeken had ik het idee dat ik de Spinster club en alles waar ze voor staan wel doorhad en zag. Maar in dit boek laat Holly Lottie nog een enorme stap vooruit en de diepte in zetten en omg het is geweldig. Het maakt je daadwerkelijk bewust van de shitload aan dagelijks, klein seksisme.
En inderdaad, als we dat wel pikken, waar ligt de grens bij wat we niet meer pikken? Begin klein, begin bij jezelf en je omgeving en dingen waar je iets aan kan doen (of het in ieder geval als dusdanig benoemen) en probeer de wereld te veranderen.
Dit boek heeft mijn blik op de wereld om mij heen echt verandert en dat vind ik geweldig knap.
Het nawoord geeft het boek ook een extra stukje diepgang mee. Vaak vertellen schrijvers daar een extra boodschap of leggen ze uit wat het idee achter het verhaal is. Sla het nooit over! Alle bedankt naam en naam alinea's kun je overslaan, maar scan 'm alsjeblieft altijd op dit soort stukken, het kan zo mooi zijn.
Ik was heel erg onder de indruk van [b:Laat me niet vallen|37799300|Laat me niet vallen|Willy Vlautin|https://images.gr-assets.com/books/1514926013s/37799300.jpg|56364193] en wilde meer lezen van deze auteur. De achterflappen van mijn andere boeken waren veelbelovend - het gaf eenzelfde sfeer weer.
[b:Noordwaarts|23265807|Noordwaarts|Willy Vlautin|https://images.gr-assets.com/books/1411499912s/23265807.jpg|2178356] (met soundtrackcd, lijkt me een bijzondere ervaring) stond nog ongelezen in de kast, maar omdat ik binnenkort naar de verfilming van dit boek ga, toch dit boek maar als eerste opgepakt. Want ik wil altijd eerst het boek lezen voordat ik de film zie :)
En Vlautin doet het inderdaad weer: een klein, treurig leven klein en mooi omschrijven. Ik vind het knap hoe Charley zich staande houdt en bij zijn principes blijft en zich door vanalles heen slaat.
De omschrijving welke mental support je van een dier in je omgeving kunt hebben is ook erg mooi en erg sterk.
Gewoon weer echt een heel goed verhaal dat je bijblijft. Wel vind ik de en toen en toen en toen schrijfstijl net wat minder mooi, maar het past wel weer bij de eenvoud en treurigheid van het leven van Charley. Een poëtische schrijfstijl zou misschien juist weer uit de toon vallen..
Ik vind trouwens de eerdere Nederlandse titel, De ruwe weg, mooier passen bij het verhaal. Hoewel deze titel ook een mooie dubbele betekenis heeft.
[b:Noordwaarts|23265807|Noordwaarts|Willy Vlautin|https://images.gr-assets.com/books/1411499912s/23265807.jpg|2178356] (met soundtrackcd, lijkt me een bijzondere ervaring) stond nog ongelezen in de kast, maar omdat ik binnenkort naar de verfilming van dit boek ga, toch dit boek maar als eerste opgepakt. Want ik wil altijd eerst het boek lezen voordat ik de film zie :)
En Vlautin doet het inderdaad weer: een klein, treurig leven klein en mooi omschrijven. Ik vind het knap hoe Charley zich staande houdt en bij zijn principes blijft en zich door vanalles heen slaat.
De omschrijving welke mental support je van een dier in je omgeving kunt hebben is ook erg mooi en erg sterk.
Gewoon weer echt een heel goed verhaal dat je bijblijft. Wel vind ik de en toen en toen en toen schrijfstijl net wat minder mooi, maar het past wel weer bij de eenvoud en treurigheid van het leven van Charley. Een poëtische schrijfstijl zou misschien juist weer uit de toon vallen..
Ik vind trouwens de eerdere Nederlandse titel, De ruwe weg, mooier passen bij het verhaal. Hoewel deze titel ook een mooie dubbele betekenis heeft.
Een fijn en goed boek. Fijn en duidelijk.
Wat ik fijn vond aan dit boek:
* De herkenbaarheid
* Hoe de schrijfster omgaat met de karaktereigenschap. Dat er niets mis met je is, of afwijkend. Misschien wel anders, maar de ene persoon heeft het ook eerder koud dan de ander, dan is het ook niet raar dat andere prikkels bij de een anders binnen komen dan bij de ander, toch? Dit vond ik een heel fijn inzicht en een goede vergelijking.
* De hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek ernaar die ze noemt.
Wat ik minder fijn vond:
* De enorme hoeveelheid voor mij niet relevante informatie. Dit kan per persoon natuurlijk verschillen. Maar ik had meer tips & trucs zogezegd om er mee om te gaan verwacht, en niet alleen maar leren accepteren en dingen uit het verleden in een ander kader passen.
Wat ik fijn vond aan dit boek:
* De herkenbaarheid
* Hoe de schrijfster omgaat met de karaktereigenschap. Dat er niets mis met je is, of afwijkend. Misschien wel anders, maar de ene persoon heeft het ook eerder koud dan de ander, dan is het ook niet raar dat andere prikkels bij de een anders binnen komen dan bij de ander, toch? Dit vond ik een heel fijn inzicht en een goede vergelijking.
* De hoeveelheid wetenschappelijk onderzoek ernaar die ze noemt.
Wat ik minder fijn vond:
* De enorme hoeveelheid voor mij niet relevante informatie. Dit kan per persoon natuurlijk verschillen. Maar ik had meer tips & trucs zogezegd om er mee om te gaan verwacht, en niet alleen maar leren accepteren en dingen uit het verleden in een ander kader passen.
Leuk en grappig boekje. Paar goede tips, maar vooral humoristisch en relaxt, wat het gestress er goed vanaf haalt. Fijn en leuk om te lezen!
I've just finished and I've been crying for 10 minutes or so. This book is so beautiful and so touching. I highly recommend it!
In this book quantum mechanics plays a big part. It is all explained very well because it is explained by a 10-year-old. All the physics is spot on in this book, which I really really really love. So, if you’ve enjoyed the idea of [b:A Thousand Pieces of You|17234658|A Thousand Pieces of You (Firebird, #1)|Claudia Gray|https://images.gr-assets.com/books/1400166295s/17234658.jpg|23752694], you will definitely enjoy this book as well, even though it is aimed at children (10-13 year-olds).
But you will also enjoy this book if you’ve enjoyed [ monster calls], because this is also about the mourning process, done in a beautiful way. And this cover is so gorgeous, it is all silver shiney, at least the Dutch edition.
Talked about the Dutch edition, the translation is done really well, with extra attention to the correct choice of words. So, you don’t have to worry about the quality of the translation.
For the non-Dutchies: this is sometimes an issue with Dutch books, that is why I mention it when the translation is done really well :)
In this book quantum mechanics plays a big part. It is all explained very well because it is explained by a 10-year-old. All the physics is spot on in this book, which I really really really love. So, if you’ve enjoyed the idea of [b:A Thousand Pieces of You|17234658|A Thousand Pieces of You (Firebird, #1)|Claudia Gray|https://images.gr-assets.com/books/1400166295s/17234658.jpg|23752694], you will definitely enjoy this book as well, even though it is aimed at children (10-13 year-olds).
But you will also enjoy this book if you’ve enjoyed [ monster calls], because this is also about the mourning process, done in a beautiful way. And this cover is so gorgeous, it is all silver shiney, at least the Dutch edition.
Talked about the Dutch edition, the translation is done really well, with extra attention to the correct choice of words. So, you don’t have to worry about the quality of the translation.
For the non-Dutchies: this is sometimes an issue with Dutch books, that is why I mention it when the translation is done really well :)
[b:Een|31040255|Een|Sarah Crossan|https://images.gr-assets.com/books/1488015443s/31040255.jpg|43127666] van Sarah Crossan pakte ik op omdat ik hem toevallig tegen kwam in een minibieb. Ik had het boek binnen 2u uit, en ik heb na afloop ongeveer even lang zitten janken. Het is een prachtig verhaal, maar de schrijfstijl in vers geeft het een extra bijzonder sausje. Het verhaal komt heel anders uit de verf dan met proza.
Wederom heeft Sarah een heel belangrijk en maatschappelijk relevant onderwerp gekozen als onderwerp voor haar boek, dit keer het Amerikaanse rechtssysteem. En oh boy wat is het oneerlijk en oh wat komt dat mooi naar voren in dit boek. De machteloosheid druipt er vanaf, prachtig.
Een aangrijpend verhaal in een bijzondere en mooie vorm. Zoals Sarah op YALfest zei, ze brengt het verhaal terug naar de kern door voor deze vorm te gaan. En daardoor wordt het een intensere leeservaring. Deze boeken zijn echte aanraders!
Maar toch geen 5* want ik had niet dat enorme overdonderde gevoel, ook al greep het boek me heel erg aan.
Wederom heeft Sarah een heel belangrijk en maatschappelijk relevant onderwerp gekozen als onderwerp voor haar boek, dit keer het Amerikaanse rechtssysteem. En oh boy wat is het oneerlijk en oh wat komt dat mooi naar voren in dit boek. De machteloosheid druipt er vanaf, prachtig.
Een aangrijpend verhaal in een bijzondere en mooie vorm. Zoals Sarah op YALfest zei, ze brengt het verhaal terug naar de kern door voor deze vorm te gaan. En daardoor wordt het een intensere leeservaring. Deze boeken zijn echte aanraders!
Maar toch geen 5* want ik had niet dat enorme overdonderde gevoel, ook al greep het boek me heel erg aan.
Een leuk historisch liefdesverhaal dat lekker wegleest. De rol van de boekverkoper in dit verhaal is natuurlijk wel leuk, maar het is niet echt zo een boekhandelsboek als haar andere. Leuk om even tussendoor weg te lezen dit, maar niet bijzonder ofzo.
[b:De acht bergen|35626999|De acht bergen|Paolo Cognetti|https://images.gr-assets.com/books/1499593275s/35626999.jpg|53534051] is het mooiste boek dat ik in 2017 heb gelezen. Ik werd er zo rustig van, en ik waande me zo op de berg.
Ik had dus hoge verwachtingen van dit boek. Pas toen ik het opensloeg en in het colofon keek, zag ik dat Paolo dit boek eerder heeft geschreven dan dat hij De acht bergen geschreven heeft. Daar is hij (terecht) mee doorgebroken, en ik heb in zo'n situatie dan meestal mijn twijfels bij eerder werk van een auteur, zal ik het oppakken of niet.
Want ook bij dit boek zie je weer: toen Paolo dit schreef, was hij nog niet zo een goede schrijver als toen hij De acht bergen schreef. Ik zie de omgeving vooral voor me omdat het zo veel overeenkomsten heeft met De acht bergen, niet omdat de omschrijvingen in De buitenjongen net zo goed en mooi zijn.
Maar wat we vooral opvalt: het is een onrustiger boek. Niet dat er nou zo veel in gebeurt, maar in De acht bergen is dat al helemaal niet. Daar is de kracht van het boek dat je de rust en de ruimte voelt. En ook al zit het hoofdpersonage van De buitenjongen een jaar op een berg, ik voel niet de rust, de ruimte, de eenzaamheid.
Ik word ook niet rustig van het lezen van dit boek. Ik blijf in mijn eigen hier en nu. Terwijl ik tijdens het lezen van De acht bergen juist verrast was als ik opkeek van m'n boek en ik bleek me niet in de Italiaanse wildernis te bevinden.
Misschien heeft de persoon in De buitenjongen de rust niet die de persoon in De acht bergen wel heeft. En/of Paolo heeft zelf die rust tussen het schrijven van deze twee boeken gevonden. Wat het ook mogen zijn, De buitenjongen was niet wat ik verwacht en gehoopt had dat het zou zijn.
Ik had dus hoge verwachtingen van dit boek. Pas toen ik het opensloeg en in het colofon keek, zag ik dat Paolo dit boek eerder heeft geschreven dan dat hij De acht bergen geschreven heeft. Daar is hij (terecht) mee doorgebroken, en ik heb in zo'n situatie dan meestal mijn twijfels bij eerder werk van een auteur, zal ik het oppakken of niet.
Want ook bij dit boek zie je weer: toen Paolo dit schreef, was hij nog niet zo een goede schrijver als toen hij De acht bergen schreef. Ik zie de omgeving vooral voor me omdat het zo veel overeenkomsten heeft met De acht bergen, niet omdat de omschrijvingen in De buitenjongen net zo goed en mooi zijn.
Maar wat we vooral opvalt: het is een onrustiger boek. Niet dat er nou zo veel in gebeurt, maar in De acht bergen is dat al helemaal niet. Daar is de kracht van het boek dat je de rust en de ruimte voelt. En ook al zit het hoofdpersonage van De buitenjongen een jaar op een berg, ik voel niet de rust, de ruimte, de eenzaamheid.
Ik word ook niet rustig van het lezen van dit boek. Ik blijf in mijn eigen hier en nu. Terwijl ik tijdens het lezen van De acht bergen juist verrast was als ik opkeek van m'n boek en ik bleek me niet in de Italiaanse wildernis te bevinden.
Misschien heeft de persoon in De buitenjongen de rust niet die de persoon in De acht bergen wel heeft. En/of Paolo heeft zelf die rust tussen het schrijven van deze twee boeken gevonden. Wat het ook mogen zijn, De buitenjongen was niet wat ik verwacht en gehoopt had dat het zou zijn.