Soms lees ik boeken voor het blog van Monica, om er een gastrecensie over te schrijven. Dit is ook zo'n boek, want de flaptekst die ze me stuurde sprak me erg aan. En dat terwijl ik heel kieskeurig ben qua thrillers!

Deze sprak me aan omdat ik boeken met hacken meestal wel leuk vindt, omdat het net een wat technischere insteek heeft. En ik vind het tof als ik me voor kan stellen dat de gebeurtenissen in een boek echt zo kunnen lopen. Dan denk ik aan enkele van mijn favorieten zoals [b:De zwerm|8200897|De zwerm|Frank Schätzing|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1274695288i/8200897._SY75_.jpg|66048] en [b:Black-out|33129440|Black-out|Marc Elsberg|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1480153817i/33129440._SY75_.jpg|18287167]. In dit boek is het iets met een overstroming blijkt uit de flaptekst, en dat klonk goed spannend.

Het boek begon inderdaad ook goed spannend. Een spannende proloog, en een toffe hack-actie met de verlichting in kantoorpanden. De personages worden ook goed in deze setting geplaatst, dus kom maar door!

Toen zakte het boek voor mij een beetje in. Ik vond de personages niet heel sterk uitgewerkt. Ook vond ik het jammer hoeveel nadruk er op de persoonlijke intriges werd gelegd, terwijl ik de landelijke dreiging interessanter vond om over te lezen. Vooral omdat dat origineler is, vond ik.

Ook zakte de spanningsboog een beetje in, zoveel vond ik er niet meer gebeuren. Dat werkte voor mij niet goed samen met dat het standpunt steeds wisselde, maar dat er niet boven het nieuwe hoofdstuk stond vanuit welk personage ik dan weer aan het lezen was, dat duurde steeds een halve pagina voor ik dat helder had. Dat vond ik jammer aan het middenstuk.

Maar toen nam het verhaal een sneltreinvaart! En dit gedeelte van het boek maakt het voor mij een 4* boek. Het onderwerp vind ik niet alleen origineel bedacht, maar ook heel goed uitgewerkt. Je merkt echt aan details dat de schrijfster goede research heeft gedaan naar de situatie die ze in het boek schetst, en hoe dat allemaal te werk zou gaan. Dit vind ik echt heel tof, want dat maakt het scenario heel realistisch.

Een ander aspect aan dit boek vond ik nog wel een beetje jammer. Ik vond dit boek qua schrijfstijl en taalgebruik haast voor 13-15 geschreven. Maar de personages zijn eind 20, begin 30, en de gebeurtenissen in de tweede helft zijn ook wel echt voor volwassenen. Het te eenvoudige taalgebruik stoorde me vooral in het voor mij minder boeiende deel van het boek.

Ook vond ik de persoonlijke ontwikkelingen tussen de personages in dit boek een onnodige toevoeging. Het droeg voor mij niet heel veel bij aan het grotere plot. Het is een leuk zijverhaaltje, maar het had van mij wat minder prominent gehoeven.

Ik benoem in mijn recensie meer negatieve dingen dan positieve, maar er hangt meer gewicht aan het goed bedachte en knap uitgewerkte plot dan aan de negatievere opmerkingen. Die zorgen er allemaal bij elkaar voor dat het geen 5* is, maar het belangrijkste voor mij is dat het onderwerp zo origineel is en zo goed is uitgewerkt. Dat maakt voor mij dat ik dit boek zeker aanraad als je op zoek bent naar een origineel, goed spannend boek!

Oh Mel. Weer een goede thriller waarvan ik niet goed had geraden hoe het zat, en een maatschappelijk onderwerp erin. Hoe doet ze het toch iedere keer..

Fenomenaal!

Ik was al dol op boek 1 van deze serie. En het vervolg was net zo goed! Genieten!

Een heel avontuurlijk verhaal, geschikt voor jongens en meisjes. Veel spanning en veel ontdekkingen, veel interessante plottwisten. En dat alles in een goed opgebouwde wereld en dan heel erg goed geschreven.

Lyrisch!

Nu al zin in het vervolg, dat achterin aangekondigd staat voor dit jaar. Ik heb het het liefste nu al in handen. Dit is echt wel een van mijn favoriete jeugdseries omdat ik het zo goed in elkaar vind zitten en het zo spannend vind.

Dit boek valt op in de boekhandel vanwege het felle kleurtje op de voorkant. Daardoor pakte ik het boek op om de achterflap te lezen. Want ja, we moeten boeken niet beoordelen op hun voorkant, maar het speelt vaak wel een grote rol met het prikkelen van de interesse.

Het boek klonk mij als een goede ya contemporary in de oren, omdat het echt een inhoudelijk onderwerp heeft. Het hoofdpersonage is verbrand. Ik houd erg van contemporarys die de diepte induiken van een onderwerp. Dat doet deze.

En er viel me nog iets op: hij is floppy uitgegeven! Floppy vind ik echt heel fijn en wordt naar mijn mening in Nederland te weinig uitgegeven.

Al met al dus een boek dat mijn interesse prikkelde. Maar ik ben enorm mijn kast uitgegroeid, dus ik dacht 'ik wacht wel op de bibliotheek met deze'. En toen was de uitgeverij zo lief om mij een digitaal leesexemplaar te sturen! Daar ben ik echt heel blij mee, want nu kan ik dit supergoede boek dus al gaan aanraden aan klanten :)

En dan het boek. Dit is inderdaad heel erg goed. Ik heb heel veel geleerd over brandwonden, en over hoe het herstel- en geneesproces gaat. Niet alleen lichamelijk, ook geestelijk.

Daarnaast speelt vriendschap een hele grote rol in dit boek, en daar ben ik altijd enorm fan van. In het echte leven is het ook zo waardevol.

Ik ga niet teveel over de inhoud van dit boek zeggen want ik wil niet spoilen. Maar ik vind het heel tof dat alle personages ontwikkelingen doormaken. Ook vind ik het tof dat er ook 'gewone' tienerproblemen aan bod komen. Dat is ook logisch, want je bent meer dan alleen je huid en meer dan alleen je littekens.

Dit boek kroop echt in mijn hoofd en in mijn hart. Ik voelde mee met de personages, op goede momenten en op slechte. Dat vind ik zo mooi gedaan.

En tegelijkertijd las het boek gewoon heel lekker weg. Vlot geschreven in een fijne schrijfstijl. Zwaar onderwerp, niet zwaar geschreven. Geen worsteling om te lezen, behalve soms dan met mijn emoties :) Ik beleefde het boek ook heel erg, en het speelde zich ook als een film in mijn hoofd af.

Dit is nou echt zo'n boek dat precies is waarom ik van YA contemporary houdt. Het is een fijn geschreven boek, met inhoud. En dat zijn de beste.

Dit boek bracht me alles wat ik ervan hoopte te krijgen!

Ik ben dol op de andere serie van deze auteur. Het is heel veel drama, maar alles weet me te pakken. Ik leer bijzondere personages kennen, en ik raak begaan met hun levens.

Ook is Katharine McGee niet alleen steengoed in het bedenken van een wereld, ze brengt hem ook heel goed over. Dat doet ze door de wereld tot in detail uit te denken, en ons die details te voeren. Daardoor komt een wereld voor mij echt tot leven.

En dit alles zat ook wel in dit boek. En dan met een koninklijk sausje, het is net zo geweldig als dat het klinkt.

Het gedachte-experiment is goed uitgewerkt, ook met mooie sneren naar 'onze' wereld. Ik werd helemaal meegesleurd in de wereld, en ik kan me ook zo voorstellen dat het daadwerkelijk zo gelopen is.

Ik vind het heel fijn dat dit boek meerdere POV's heeft. Ik vind dat altijd prettig lezen, en het geeft ook een beeld van alle personages vind ik. Ik ben er altijd fan van.

Wat ik ook goed vond aan dit boek: er zijn op meerdere punten meerdere situaties mogelijk. gaat iemand voor a, of voor b. Voor het hoofd, of voor het hart, bijvoorbeeld. Allebei zijn even plausibel. Dat vind ik knap geschreven en houdt het verhaal spannend en interessant.

Ik heb val alles genoten van dit boek, en dan heb ik nog niet eens genoemd dat ik een heerlijke floppy uitgave heb. Ik weet niet of mijn mentale gezondheid het aan kan om tot de herfst 2020 te wachten op het vervolg, maar ik zal wel moeten.. Ik heb in ieder geval een enorme bookhangover!

Kennelijk bepaalt het ministerie dat op middelbare scholen boeken van Nederlandse bodem moeten worden gelezen en dat vertalingen niet mogen.

Kunnen we daar heel snel mee ophouden zodat dit soort boeken niet aan tieners worden voorgeschoteld, maar wel mooie en emotionele verhalen zoals [b:Normale mensen|43277371|Normale mensen|Sally Rooney|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1545233879l/43277371._SY75_.jpg|59141209], waar ze van kunnen leren wat intimiteit voor een relatie kan betekenen?

De eerste 80% van dit boek vond ik 3*. Fijn dat een vriendschap een keer centraal stond, en een fijne schrijfstijl. Wel een beetje jammer van het oversekste brein van onze hoofdpersoon.

Maar toen werd het erg. Een ouderwetse en vrouwonvriendelijke benadering van seks. Niet heel extreem, maar wel echt niet meer van deze tijd. Laat ik jullie vertellen hoe het er aan toe ging.

Op date 1, na briefwisselingen en telefoongesprekken, doen onze hoofdpersoon en een vrouw aan orale uitwisseling. Hij mag in haar mond klaarkomen, ze slikt alles door en kijkt hem aan alsof hij haar een dienst heeft bewezen...

En dan op de tweede (!) date, beginnen ze met een wandeling, en het boek trekt de vergelijking met een negentiende eeuwse relatie die pas na het huwelijk geconsumeerd wordt. Tweede date he.

En dan hebben ze seks... De dame is, net als hij, van middelbare leeftijd. Haar borsten zijn wat aan de slappe kant. Dat vind hij zo aanstootgevend, dat hij zijn ogen moet sluiten en aan andere boezems moeten denken om zijn hoogtepunt te kunnen bereiken.

Laten we alsjeblieft niet tegen tieners zeggen dat het goed is voor de ontwikkeling om dit soort boeken te lezen. Ik snap dat bijvoorbeeld ons hoofdpersonage zo denkt... Maar als we het blijven uitgeven alsof dit soort gedachten normaal zijn, dan draagt dat zogezegd niet echt bij aan de ontwikkeling van de maatschappij vind ik.

Met uitzondering van de ongelezen Herman Koch in mijn boekenkast ga ik geen boeken meer lezen van Nederlandse bodem die onder literatuur vallen en die door een man geschreven zijn. Ik loop steeds tegen dit soort bizarre scenes aan, en ik ben er helemaal klaar mee.

Ik wilde eerst dit boek 2* geven, omdat het eerste gedeelte goed was. Maar het slot vond ik een anticlimax (goed concept, uitwerking is zo slap als de thee van Dagobert Duck), en als ik zo alles nog eens op een rijtje zet... Nee.

(Ik heb dus geen behoefte aan reacties die me allerlei dingen aan dit boek of aan Nederlandse literatuur gaan uitleggen, of aan reacties die me neerhalen/veroordelen omdat ik voor mezelf weet waar ik wel en niet van houd en daarvoor uitkom. Lezen draait voor mij om het plezier. Niet alleen in het lezen van de boeken, maar ook in de online omgeving erbij. Houd dat alsjeblieft zo. Dank)

Ik vind het moeilijk om te beoordelen wat ik van dit boek vindt. Ik vind het 5* én 1* waard, maar het middelt niet uit tot 3*.

Wat ik geweldig vind aan dit boek:
* De schrijfstijl is pretentieus, maar op een mooie manier. Mooi taalgebruik, mooie woordkeuze, mooie zinnen. Het is heel rijkelijk. Als je tegen deze schrijver zegt ‘schrijven is schrappen’, dan lacht hij je recht in je gezicht uit – maar terecht in zijn geval, want dit boek is mooi omdat het zo rijkelijk geschreven is.

* Er zit een sarcastisch gevoel voor humor in dat ik geweldig vind. Het is een echte aanklacht naar onze maatschappij en cultuur, en doet dat door een haarscherpe spiegel op te houden, zodat de absurditeit van sommige zaken, zoals bijvoorbeeld het toerisme, weerspiegeld wordt in al zijn hypocriete zijn. Ha, ik ga zelfs zo schrijven van dit boek. Een mooi voorbeeld hiervan vind ik hoofdstuk 14 – omdat dat over het toerisme in Amsterdam gaat en we daar allemaal een beeld van en een mening over hebben.

* Ik vind het een mooie mindfuck dat het verhaal is geschreven alsof het autobiografisch is, wat hem allemaal is overkomen. Maar dat is het niet, want niemand praat in het echte leven zoals ons hoofdpersonage én de mensen om hem heen. Hij zou dan eerder de inhoud van een gesprek weer moeten geven, en mensen geen dingen in de mond leggen die ze zelf niet gezegd hebben. Maar zo is het wel geschreven, en dat vind ik een leuke kronkel. Want je wéét dat het niet zo is gebeurt, dat het niet echt zo is allemaal, maar zo staat het er wel. Dat vind ik leuk.

Dit zijn alle argumenten voor mijn 5*. Maar er is iets met dit boek.

Wat ik vreselijk vind aan dit boek: de ongelooflijk platte en lompe seksscenes die je om de haverklap om de oren vliegen. Hier heeft geen enkele recensie in de media het over, en dat verbaast me. Het haalt de vaart en de charme van al het bovenstaande weg, het draagt totaal niet bij aan het geheel. Het is me ook veel te plastisch en grof geschreven, echt in tegenspraak met de mooie rijke schrijfstijl van de andere passages.

Nou is het sowieso opvallend vind ik dat in veel literatuur van Nederlandse bodem platte seksscenes zitten. Dat zie je in werken uit andere landen niet. En meestal is het dan ook nog van zo’n niveau - vind ik dan – dat een redacteur van Bouquet er aan zou schrappen en verfijnen. Ik vind dit een fascinerend verschijnsel. Maar in dit boek is het wel heel erg veel en wel heel erg plat.

De grofheid, de platheid en de veelvoud waarin dit in dit boek voorkomt, maakt het 1* gedeelte van mijn gevoelens over dit boek.

Het hoofdpersonage vind ik trouwens alles behalve een sympathiek persoon. Ik vind hem arrogant, hij lijkt zich zoveel beter te voelen dan alles en iedereen. De dingen die hij schrijft lijken soms wel met oog voor het leed van anderen of het andere perspectief, maar het voelt als sociaal wenselijk, het schijnt niet door tot in de kern van zijn denken en handelen. Daarnaast meet hij ook vaak hypocriet met twee maten.

Toen ik halverwege was, zat ik er muurvast in. Ik wil de 5* stukken wel lezen, maar die 1* stukken.. pfoe, daar zag ik tegenop. Toen sprak ik een klant die het boek net uit had. Hij had niet zo’n problemen met de stukken die mij zo bezwaren (en zo denken dus alle recensenten er ook over, anders hadden ze het wel besproken, IK SNAP DIT NIET, waarom zegt niemand hier iets over!?), maar hij zei dat het slot echt briljant was. Dit haalde mij over om toch weer door te gaan in het boek.

Toen ik eenmaal verder las, merkte ik wel dat het makkelijk wegleest. Ondanks de rijke schrijfstijl, de pretentieuze woordkeus en de lange zinnen, leest het voor mij vlot. Dat vind ik best verrassend. Maar het viel me wel op in het laatste stuk dat ik minder van die mooi en goed geschreven passages die een weerspiegeling waren tegenkwam. Wel veel filosofische gesprekken, maar in het begin is hij beter in show, don’t tell, waar het laatste deel heel veel vertellen is.

Helaas stelde het einde mij teleur, ik vind het niet denderend… Dus het was op het laatst vooral heel veel worstelen om het uit te lezen, want ik wilde het eind wel weten, en toen was het dat gevoel van “Oh Is dit het. Nou. Hmm.”

Maar als ik kijk naar met hoeveel – eerder hoe weinig - plezier ik dit boek heb, denk ik dat ik toch op 2* uitkom, omdat het negatieve van de platte seks voor mij erg overheersend is in mijn leeservaring. Dat het niet 1* is, komt omdat enkele geniale passages en vergelijkingen een oprechte glimlach op mijn gezicht opriepen.

Ik snap ECHT NIET hoe dit literair zo hoog aangeschreven kan staan!

(Ik heb dus geen behoefte aan reacties die me allerlei dingen aan dit boek of aan Nederlandse literatuur gaan uitleggen, of aan reacties die me neerhalen/veroordelen omdat ik voor mezelf weet waar ik wel en niet van houd en daarvoor uitkom. Lezen draait voor mij om het plezier. Niet alleen in het lezen van de boeken, maar ook in de online omgeving erbij. Houd dat alsjeblieft zo. Dank)

Oh Mel, je doet het wéér. Bloedstollend plot, en ik had het niet aan zien komen hoe het zat. En weer zo goed geschreven met oog voor actualiteit en toch wel dat je er iets uit op kunt steken, zonder dat het geforceerd en opgelegd voelt. Een boek met échte tieners. Ik ben hier echt dol op, heel goed gedaan, altijd!

Voor iedereen die mij gesproken heeft terwijl ik dit boek las zal het zijn 'Oh, ja, natuurlijk geeft ze dit 5*!' Ik ben zo enorm enthousiast over dit boek!

De schrijver is gefascineerd door de wind, en gaat die achterna jagen. Leuk en uniek concept. Het reisverslag is fijn om te lezen als je van de ervaring van ongerepte natuur houdt - ook vanaf je bank. Ik ervaar echt de tochten die de auteur maakt.

Door de omgeving en de schrijfstijl zeg ik hierom: voor liefhebbers van Paolo Cognetti's De acht bergen (en ik HOU van dat boek).

Maar Nick Hunt doorspekt zijn reisverslag met historie, mythes, cultuur, volkswijsheden, mensenkennis, meteorologie.. Er is haast geen onderwerp dat niet aan bod komt in dit boek - maar het vloeit allemaal zo logisch en interessant in elkaar over!

Dit is echt een geweldig boek. Of je nou wel of niet van fictie dan wel non-fictie houdt, of je de genoemde onderwerpen al interessant vind of als je er net als ik nooit een heel boek over op zou pakken, dit boek is een aanrader!

In het begin had ik niet zo veel met Tiggy. Maar het verhaal in het verleden had wel veel pit en vaart, en toen begon ook Tiggy's verhaal te lopen.

Met de leesclub hadden we lekker veel theorieën over hoe het een en ander zou kunnen lopen, dat was ook leuk.

Ja, het is weer meer van hetzelfde en het is een formule, maar eentje die voor mij goed werkt met deze leesclub!

De boeken zitten ook gewoon goed in elkaar vind ik en het leest lekker weg. Ik ben ook als boekverkoper erg blij met deze reeks want ik vind het heerlijk en prachtig om te zien hoe goed deze hele reeks verkoopt. Het krijgt en houdt veel mensen aan het lezen, het zorgt ervoor dat plezier in lezen weer opleeft bij mensen. En dat vind ik hartverwarmend!