Take a photo of a barcode or cover
odettebrethouwer 's review for:
Zonder liefde
by Stefan Brijs
Kennelijk bepaalt het ministerie dat op middelbare scholen boeken van Nederlandse bodem moeten worden gelezen en dat vertalingen niet mogen.
Kunnen we daar heel snel mee ophouden zodat dit soort boeken niet aan tieners worden voorgeschoteld, maar wel mooie en emotionele verhalen zoals [b:Normale mensen|43277371|Normale mensen|Sally Rooney|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1545233879l/43277371._SY75_.jpg|59141209], waar ze van kunnen leren wat intimiteit voor een relatie kan betekenen?
De eerste 80% van dit boek vond ik 3*. Fijn dat een vriendschap een keer centraal stond, en een fijne schrijfstijl. Wel een beetje jammer van het oversekste brein van onze hoofdpersoon.
Maar toen werd het erg. Een ouderwetse en vrouwonvriendelijke benadering van seks. Niet heel extreem, maar wel echt niet meer van deze tijd. Laat ik jullie vertellen hoe het er aan toe ging.
Op date 1, na briefwisselingen en telefoongesprekken, doen onze hoofdpersoon en een vrouw aan orale uitwisseling. Hij mag in haar mond klaarkomen, ze slikt alles door en kijkt hem aan alsof hij haar een dienst heeft bewezen...
En dan op de tweede (!) date, beginnen ze met een wandeling, en het boek trekt de vergelijking met een negentiende eeuwse relatie die pas na het huwelijk geconsumeerd wordt. Tweede date he.
En dan hebben ze seks... De dame is, net als hij, van middelbare leeftijd. Haar borsten zijn wat aan de slappe kant. Dat vind hij zo aanstootgevend, dat hij zijn ogen moet sluiten en aan andere boezems moeten denken om zijn hoogtepunt te kunnen bereiken.
Laten we alsjeblieft niet tegen tieners zeggen dat het goed is voor de ontwikkeling om dit soort boeken te lezen. Ik snap dat bijvoorbeeld ons hoofdpersonage zo denkt... Maar als we het blijven uitgeven alsof dit soort gedachten normaal zijn, dan draagt dat zogezegd niet echt bij aan de ontwikkeling van de maatschappij vind ik.
Met uitzondering van de ongelezen Herman Koch in mijn boekenkast ga ik geen boeken meer lezen van Nederlandse bodem die onder literatuur vallen en die door een man geschreven zijn. Ik loop steeds tegen dit soort bizarre scenes aan, en ik ben er helemaal klaar mee.
Ik wilde eerst dit boek 2* geven, omdat het eerste gedeelte goed was. Maar het slot vond ik een anticlimax (goed concept, uitwerking is zo slap als de thee van Dagobert Duck), en als ik zo alles nog eens op een rijtje zet... Nee.
(Ik heb dus geen behoefte aan reacties die me allerlei dingen aan dit boek of aan Nederlandse literatuur gaan uitleggen, of aan reacties die me neerhalen/veroordelen omdat ik voor mezelf weet waar ik wel en niet van houd en daarvoor uitkom. Lezen draait voor mij om het plezier. Niet alleen in het lezen van de boeken, maar ook in de online omgeving erbij. Houd dat alsjeblieft zo. Dank)
Kunnen we daar heel snel mee ophouden zodat dit soort boeken niet aan tieners worden voorgeschoteld, maar wel mooie en emotionele verhalen zoals [b:Normale mensen|43277371|Normale mensen|Sally Rooney|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1545233879l/43277371._SY75_.jpg|59141209], waar ze van kunnen leren wat intimiteit voor een relatie kan betekenen?
De eerste 80% van dit boek vond ik 3*. Fijn dat een vriendschap een keer centraal stond, en een fijne schrijfstijl. Wel een beetje jammer van het oversekste brein van onze hoofdpersoon.
Maar toen werd het erg. Een ouderwetse en vrouwonvriendelijke benadering van seks. Niet heel extreem, maar wel echt niet meer van deze tijd. Laat ik jullie vertellen hoe het er aan toe ging.
Op date 1, na briefwisselingen en telefoongesprekken, doen onze hoofdpersoon en een vrouw aan orale uitwisseling. Hij mag in haar mond klaarkomen, ze slikt alles door en kijkt hem aan alsof hij haar een dienst heeft bewezen...
En dan op de tweede (!) date, beginnen ze met een wandeling, en het boek trekt de vergelijking met een negentiende eeuwse relatie die pas na het huwelijk geconsumeerd wordt. Tweede date he.
En dan hebben ze seks... De dame is, net als hij, van middelbare leeftijd. Haar borsten zijn wat aan de slappe kant. Dat vind hij zo aanstootgevend, dat hij zijn ogen moet sluiten en aan andere boezems moeten denken om zijn hoogtepunt te kunnen bereiken.
Laten we alsjeblieft niet tegen tieners zeggen dat het goed is voor de ontwikkeling om dit soort boeken te lezen. Ik snap dat bijvoorbeeld ons hoofdpersonage zo denkt... Maar als we het blijven uitgeven alsof dit soort gedachten normaal zijn, dan draagt dat zogezegd niet echt bij aan de ontwikkeling van de maatschappij vind ik.
Met uitzondering van de ongelezen Herman Koch in mijn boekenkast ga ik geen boeken meer lezen van Nederlandse bodem die onder literatuur vallen en die door een man geschreven zijn. Ik loop steeds tegen dit soort bizarre scenes aan, en ik ben er helemaal klaar mee.
Ik wilde eerst dit boek 2* geven, omdat het eerste gedeelte goed was. Maar het slot vond ik een anticlimax (goed concept, uitwerking is zo slap als de thee van Dagobert Duck), en als ik zo alles nog eens op een rijtje zet... Nee.
(Ik heb dus geen behoefte aan reacties die me allerlei dingen aan dit boek of aan Nederlandse literatuur gaan uitleggen, of aan reacties die me neerhalen/veroordelen omdat ik voor mezelf weet waar ik wel en niet van houd en daarvoor uitkom. Lezen draait voor mij om het plezier. Niet alleen in het lezen van de boeken, maar ook in de online omgeving erbij. Houd dat alsjeblieft zo. Dank)