Dit boek greep me op de eerste bladzijde bij de lurven vast. Ik heb het nu uit, en het heeft me nog niet losgelaten. En dat zal het voorlopig ook nog niet doen.

Wat een indrukwekkend, bijzonder verhaal. En zo bizar goed geschreven. Ik ben er een beetje door van de wereld.

In dit boek lees je het levensverhaal van Stella Fortura. Ze is nu 100 jaar oud. Ze is opgegroeid in een hele andere tijd en cultuur dan hoe wij het leven kennen. Ze heeft ook in periodes geleefd op een manier wat voor ons moeilijk voor te stellen is. Maar de schrijfster schrijft dit zó goed, dat ik me helemaal kan inleven in de situaties.

Een voorbeeld: de zusjes zijn net aangekomen in Amerika en zien 's avonds het pand van een groot warenhuis. Ze vragen zich af of het een kerk is. In het dorp in Italië waar ze vandaan komen, is de kerk het enige gebouw met glas in de ramen. En er komt ligt uit. En er staan beelden met een menselijke vorm achter het raam in het licht.. En ik snap ineens dat ze het voor een kerk aanzien.

Ook is deze schrijfster heel goed met het vertellen van een groot verhaal in weinig worden, en het vertellen van een klein verhaal in veel woorden. Allebei is het op de eigen manier mooi, en de combinatie is helemaal mooi.

Je leert Stella echt kennen voor mijn gevoel. Ik snap waar bepaalde opvattingen en karaktertrekken vandaan komen, ik snap hoe dat invloed heeft op bepaalde beslissingen en hoe haar leven loopt.

Oh wat ben ik blij dat ik in de huidige tijd in dit land en deze cultuur leef nu :P Dit boek doet je echt realiseren wat je allemaal hebt, hoe het leven had kunnen zijn, hoe het leven voor anderen was, hoe het in andere landen/culturen misschien nog steeds wel is.

Als je behoefte hebt aan trigger warnings voordat je een boek oppakt, dit boek heeft ze zo ongeveer allemaal. Maar dat past ook bij het boek, want het vertelt een compleet levensverhaal. Niets wordt ontzien, alles komt voorbij en alles komt aan bod. En dat maakt dit boek zo mooi.

Vergeet ook niet de noot van de auteur te lezen. Die voegt echt iets toe aan het boek en geeft het een diepere laag.

Dit boek sluit ik in mijn hart op een manier die ik hiervoor alleen nog maar met Het verhaal van Alice Hart heb gehad. Dit boek blijft me bij, het raakt me echt en doet wat met me. Een van mijn favorieten van dit jaar wel hoor! Pfoe

En ik vind het mooi dat

Spoiler

je op het eind niet alle vragen beantwoord hebt. Dat past bij het boek, dat past bij het leven.

Zoals gebruikelijk las ik een boek van Sarah Crossan in één ruk uit.

Haar schrijfstijl, de vrije vers, zorgt er bij mij voor dat een verhaal intenser binnen komt. Zoals ze zei toen ik haar vorig jaar sprak op YAL-fest (OMG ja ik sprak haar op YAL-fest en het was super <3), ze kleed het verhaal uit tot op de kale botten(bare bones), en dat voert ze aan de lezer. Omdat je dat als lezer zelf aankleedt en invult tot het geheel, is je betrokkenheid bij het verhaal anders dan je gewend bent.

Het zit inderdaad veel meer in mijn hoofd dan andere boeken. Die verhalen consumeer je, terwijl je in deze ondergedompeld wordt. Wat er op papier staat komt ook meer overeen met hoe je eigen gedachten in je eigen, echte leven soms gaan, vindt ik.

Het eerste boek dat ik van haar las was Een, dat ik las omdat ik het bij Evelyn uit haar minibieb geplukt had. Ik las het in 3 uur tijd en heb daarna een uur lang een full-on ugly cry gehad ofzo. Dat boek kwam echt heftig binnen zetten. Haar eerder werk uit de biliotheek raakte me daarna ook wel, maar niet zo heftig. En haar vorige boek, Nieuwe maan, vond ik ook wel mooi, maar het onderwerp was een beetje een ver van mijn bed show.

De hoofdonderwerpen in dit boek zijn ook een beetje ver van mijn bed, maar Sarah weet ze deze keer dichterbij te brengen. Ze schuwt wederom de grote onderwerpen niet, dit keer grijpt ze huiselijk geweld/kindermishandeling en dementie. En dat doet ze echt supergoed.

Ik vond het een bijzonder mooi en emotioneel boek, hartverwarmend en hartverscheurend tegelijk, en dat is heel knap. Ik heb weer genoten van het lezen van een boek van deze auteur, en ik hoop dat ze veel blijft schrijven in de toekomst. Ik wil gewoon al haar boeken lezen, ze is een autobuy auteur voor me!

De voorkant van dit boek sprak me om twee redenen aan:
* Ik vind de titel heel mooi
* De illustratie vind ik prachtig

Wat blijkt? Mooiste prentenboek ooit denk ik. En ik ben enorm te spreken over [b:De tuinman van de nacht|33541406|De tuinman van de nacht|Terry Fan|https://i.gr-assets.com/images/S/compressed.photo.goodreads.com/books/1482354521i/33541406._SX50_.jpg|45636399], nooit gedacht dat daar een boek overheen zou kunnen.

Dit boek gaat over de opwarming van de aarde, maar dan op een manier die goed in een prentenboek past. Een creatieve manier, een boompje dat mee gaat met de ganzen. Prachtig bedacht. Heel goed geschreven dus.

Maar dan die illustraties. Wat zijn ze ongelooflijk prachtig! Het is echt het mooiste dat ik ooit gezien heb. Ik wil er een expositie van zien in een museum en ze dan kamerhoog ofzo. Ik ben nog nooit zo verliefd geweest op plaatjes :) Voor een sneakpeak: op de website van de uitgever staat een leesfragment met enkele pagina's uit dit boek.

Ik vond het leuk om eens zo'n klassieker te lezen. Het is een echte whodonnit, zo geschreven dat je als lezer helemaal meedenkt over wie het heeft gedaan en hoe dat dat gelukt is.

Jammer: ik had geen idee hoe het gedaan was, maar ik had wel de juiste verdachte op het oog.

Sommige boeken blijven trekken omdat ze toch wel erg goed zouden kunnen zijn. Helaas viel hij me uiteindelijk tegen.

Ik vind boeken met rouwverwerking vaak mooi, en dit verhaal draait daar ook om. Dat vond ik mooi gedaan. Ook dat het niet in een continu stijgende lijn beter gaat, dat er ook slechtere dagen zijn.

Maar veel dingen vind ik ook jammer. Het 3 jarige meisje komt niet over als 3 jarige maar als een ouder kind. Daarnaast vind ik het ook jammer dat

Spoiler

het uiteindelijk toch iemand anders en iemands liefde is wat iemand 'geneest' en dat het ook O over komt..

Ook vond ik het jammer dat er echt een punt was dat je merkt dat de auteur echt ineens naar een slot toe aan t schrijven was. Dat slot vond ik ook iets te uitgemolken en te zoet.

Uiteindelijk 2,5* maar ik vind dit boek het toch niet waard om naar boven af te ronden.

Kijk dit is een goede graphic novel!

Prachtig artwork. Het zet de wereld op een hele goede manier neer. Mooie, interessante wereld.

Goed, sterk plot ook. Niet in het diepe gegooid qua tekst, de illustraties doen dat al dus dan is het fijn dat het verhaal goed en rustig wordt opgebouwd, maar dat het wel meteen weet te pakken.

Even de andere delen ophalen uit de bibliotheek! Benieuwd hoe het verhaal verder gaat :)

Toevoeging:
Ik ben zo blij dat dit boek de Libris Literatuurprijs gewonnen heeft! Het is een uniek boek en ik vind de manier van schrijven en vertellen van zeer hoge kwaliteit. Het is een boek dat bij mij blijft hangen, en dat is tof. Heel fijn dus dat het nu meer aandacht krijgt, want dat verdient deze!

Review:
Dit boek las ik met een leesclubje, nav de shortlist van de Libris literatuurprijs.

Wat ik leuk aan dit clubje vond is dat we de diepte ingingen met het bespreken, dat gaf voor mij echt wel een extra laag aan de leeservaring.

Dan het boek. Ik moet heel eerlijk toegeven dat ik niet heel veel met het verhaal of de personages had. Maar de wereld en de schrijfstijl zijn wat voor mij dit boek bijzonder maken. En dan vooral de combinatie van die twee. Ik zal even uitleggen wat ik bedoel.

Je krijgt al heel snel het gevoel voor dat het boek zich afspeelt in een Nederland dat niet het onze is. Er zijn dingen gebeurt, er zijn dingen anders. Zo'n setting spreekt me altijd erg aan.

Maar je krijgt geen uitgebreide infodump of informatie over wat en hoe. Je krijgt genoeg details om te weten dat het anders is, en om het personage in zijn omgeving te kunnen plaatsen.

Dat vind ik heel knap. De schrijver heeft waarschijnlijk de wereld heel uitgebreid uitgewerkt, anders kun je niet zo goed zijn in details, maar hij is daar niet over aan het opscheppen. Hij weet dat schrijven schrappen is, hij weet met weinig een sterk beeld neer te zetten. En dan vindt ik kwaliteit, hoogstaande kwaliteit.

In ieder hoofdstuk lijkt hij een ander groots onderwerp aan te snijden, bijvoorbeeld kunst. Ik vind het interessant om te lezen, sommige stukken zijn haast filosofisch.

Wel zitten er dingen met seks in die soms een beetje raar zijn. Maar die ervaring heb ik vaker bij Nederlandse schrijvers. In dit boek vond ik het relatief meevallen hoe vaak, hoe veel, en wat precies (op die ene scene na, lezers weten wat ik bedoel..), vooral als ik het vergelijk met een boek als Grand Hotel Europa.

Al met al vond ik het een zeer uniek boek van hoge kwaliteit. Ik hoop heel erg dat hij de prijs wint, want een boek van deze kwaliteit verdient die extra aandacht en extra lezers die zo'n prijs met zich meebrengt!

Fijne graphic novel. Mooi artwork, fijn en goed plot. Fijn ook dat het plot in 1 deel wel wordt afgerond. Benieuwd naar deel 2!

Ik had een overzichtelijk boek over de Engelse grammatica verwacht, want het is voor Dummies. Dit boek is een leerboek, geen naslagwerk. Ik wilde mijn kennis van de Engelse taal opfrissen, maar dit zaaide alleen maar verwarring. In H1 stonden een paar werkwoordstijden, en een paar in 11 en wat in 17 ofzo. Daardoor verloor ik het overzicht. Het hielp mij dus niet echt. Ik miste overal informatie die dan een aantal pagina's later kwam. De ordening van de hoofdstukken en paragrafen was voor mij niet logisch.

Dit zal vast een heel fijn boek zijnals je Engels wilt leren. Zodra je al wat Engelse lessen hebt gehad over grammatica, zoals vrijwel iedereen met dank aan de middelbare school, dan is dit niet een helder boek om je kennis op te frissen.

Nog steeds mooi artwork en goed verhaal. Goed middendeel ook, voldoende ontwikkeling om de verhaallijn interessant te houden. Benieuwd naar deel 3!