Take a photo of a barcode or cover
booksandbotanics's Reviews (492)
Wow, this book is full of plottwists I did NOT see coming.
The first half of the book you think very very differently of some characters than in the second half.
I mean, it’s still not okay what Holder did to her in the first half, but at least now I understand why he acted the way he did.
The first half of the book you think very very differently of some characters than in the second half.
I mean, it’s still not okay what Holder did to her in the first half, but at least now I understand why he acted the way he did.
Wat een afschuwelijk, verontrustend verhaal.
Wat een prachtige manier van verwoorden en beschrijven.
Het is het eerste boek dat ik van Jeroen Brouwers lees, en ik heb er me wel een verhaal uitgekozen.
Het boek vertelt het verhaal van Eldert Haman (broeder Bonaventura) die in een fransiscanerklooster terecht komt. Op een bepaald moment komt er een nieuwe broeder aan en dan is het hek pas echt van de dam. De manier waarop het misbruik wordt omschreven is cru en met soms te veel details. Maar kindermisbruik ís nu eenmaal cru en hoewel ik er immens van gruwelde, was het wel een correcte manier om er over te schrijven.
Ook de constante vergelijking tussen het klooster en de oorlog en Hitlerregime vond ik heel interessant. Je kreeg de hele tijd via kleine dingen te weten hoe de oorlog toch nog deel uitmaakte van hun leven.
Ik weet niet of ik de hoofdpersoon heel erg mag. Hij is stukken beter dan zijn medebroeders, maar dat maakt hem geen goed mens. Waarom zei hij niks toen hij bij de overste moest komen, over Mansuetus? Over Vianny? Over alle anderen? Hij had toch reeds zijn besluit genomen. Waarom liet hij Benedictus denken dat hij die jongen had misbruikt, terwijl hij juist een van de weinigen is die dit niet deed?
Verder masturbeerde deze persoon wel heel veel en op de meest ongepaste momenten en plaatsen. Ik vond persoonlijk dat dit niet echt bijdroeg tot het verhaal, moest dat echt elke keer beschreven worden? En dan met al die eufemismen voor de geslachtsdelen...
Het einde was onverwacht. Maar ik ben deels wel blij dat het zo eindigde.
Alleen jammer dat er pas zóveel jaar later effectief wordt gesproken over het kindermisbruik binnen de kerk en dat de daders pas zóveel jaar later veroordeeld worden.
Qua schrijfstijl was ik aangenaam verrast. Stylistisch heel mooie zinnen en bewoordingen. Soms wel wat vreemd en moest ik ze meerdere keren lezen.
En één ding waar ik mij mateloos aan ergerde; kent die man geen aanhalingstekens???? Ik was vaak hopeloos in de war of het nu iets was wat er gezegd werd of wat er gedacht werd.
Wat een prachtige manier van verwoorden en beschrijven.
Het is het eerste boek dat ik van Jeroen Brouwers lees, en ik heb er me wel een verhaal uitgekozen.
Het boek vertelt het verhaal van Eldert Haman (broeder Bonaventura) die in een fransiscanerklooster terecht komt. Op een bepaald moment komt er een nieuwe broeder aan en dan is het hek pas echt van de dam. De manier waarop het misbruik wordt omschreven is cru en met soms te veel details. Maar kindermisbruik ís nu eenmaal cru en hoewel ik er immens van gruwelde, was het wel een correcte manier om er over te schrijven.
Ook de constante vergelijking tussen het klooster en de oorlog en Hitlerregime vond ik heel interessant. Je kreeg de hele tijd via kleine dingen te weten hoe de oorlog toch nog deel uitmaakte van hun leven.
Ik weet niet of ik de hoofdpersoon heel erg mag. Hij is stukken beter dan zijn medebroeders, maar dat maakt hem geen goed mens. Waarom zei hij niks toen hij bij de overste moest komen, over Mansuetus? Over Vianny? Over alle anderen? Hij had toch reeds zijn besluit genomen. Waarom liet hij Benedictus denken dat hij die jongen had misbruikt, terwijl hij juist een van de weinigen is die dit niet deed?
Verder masturbeerde deze persoon wel heel veel en op de meest ongepaste momenten en plaatsen. Ik vond persoonlijk dat dit niet echt bijdroeg tot het verhaal, moest dat echt elke keer beschreven worden? En dan met al die eufemismen voor de geslachtsdelen...
Het einde was onverwacht. Maar ik ben deels wel blij dat het zo eindigde.
Alleen jammer dat er pas zóveel jaar later effectief wordt gesproken over het kindermisbruik binnen de kerk en dat de daders pas zóveel jaar later veroordeeld worden.
Qua schrijfstijl was ik aangenaam verrast. Stylistisch heel mooie zinnen en bewoordingen. Soms wel wat vreemd en moest ik ze meerdere keren lezen.
En één ding waar ik mij mateloos aan ergerde; kent die man geen aanhalingstekens???? Ik was vaak hopeloos in de war of het nu iets was wat er gezegd werd of wat er gedacht werd.
This was by far the best book in the trilogy.
I loved it from the first page to the last.
And I cried a LOT. My heart broke multiple times in the last part. And it mended a little bit in the epilogue (I saw it coming, but still, I liked it).
I loved it from the first page to the last.
And I cried a LOT. My heart broke multiple times in the last part. And it mended a little bit in the epilogue (I saw it coming, but still, I liked it).
What a beautiful story.
I love Ari and Dante!
I love Ari and Dante!
When I began this book I really liked it. The writing style is very appealing and it reads very fluent.
In the middle of this book I was waiting for things to happen. I still liked the writing style and it still read fluent, but I felt like nothing was happening.
From the moment Watanabe visited Naoko, it became better again.
Still, nothing big happened, but I think that’s what it’s about.
Actually, I found it quite a depressing story. I mean, there are A LOT of suicides and A LOT of characters are depressed. And there’s nothing wrong with that, it’s just not very pleasant to read about. But that’s maybe what it’s all about. Growing up is sometimes depressing and it’s not always sunshine.
I kinda liked, but also kinda got disappointed.
Maybe his other books I’ll like better.
In the middle of this book I was waiting for things to happen. I still liked the writing style and it still read fluent, but I felt like nothing was happening.
From the moment Watanabe visited Naoko, it became better again.
Still, nothing big happened, but I think that’s what it’s about.
Actually, I found it quite a depressing story. I mean, there are A LOT of suicides and A LOT of characters are depressed. And there’s nothing wrong with that, it’s just not very pleasant to read about. But that’s maybe what it’s all about. Growing up is sometimes depressing and it’s not always sunshine.
I kinda liked, but also kinda got disappointed.
Maybe his other books I’ll like better.
I really liked this book!!
The magic was interesting, I liked the characters (except Saran and the little bitch Inan ofc) and I liked the storyline.
It was really exciting at times and reads very fluent!
I’m curious about the next one!
The magic was interesting, I liked the characters (except Saran and the little bitch Inan ofc) and I liked the storyline.
It was really exciting at times and reads very fluent!
I’m curious about the next one!
Wauw, wat een mooi boek!
Ik heb het in twee sittings uitgelezen, het leest heel erg vlot.
Het was leuk om te lezen vanuit het perspectief van een blind meisje, heel verfrissend en leerrijk.
Ik heb het in twee sittings uitgelezen, het leest heel erg vlot.
Het was leuk om te lezen vanuit het perspectief van een blind meisje, heel verfrissend en leerrijk.
This book was worse and better than I remember at the same time.
Last time (like 10 years ago) I absolutely LOVED this book. So this time I definitely found it worse.
But over time I made this book the worst book in the history of books in my mind. But I enjoyed it way more than I would the worst book.
So I give it 3,5 stars. I liked it, I enjoyed reading this, but it definitely isn’t the best book ever.
Last time (like 10 years ago) I absolutely LOVED this book. So this time I definitely found it worse.
But over time I made this book the worst book in the history of books in my mind. But I enjoyed it way more than I would the worst book.
So I give it 3,5 stars. I liked it, I enjoyed reading this, but it definitely isn’t the best book ever.
Het boek kwam naar mijn gevoel wat traag op gang, maar eenmaal in de tweede helft begint het vlotter en vlotter te gaan.
Het einde had ik totaal niet zien aankomen en verandert ook je hele kijk op het boek.
Het is heel vlot geschreven, de gekende/bekende stijl van Ish. Al merk ik wel een evolutie in zijn tweede en derde boek, die ik nóg beter vond.
4,5/5!
Het einde had ik totaal niet zien aankomen en verandert ook je hele kijk op het boek.
Het is heel vlot geschreven, de gekende/bekende stijl van Ish. Al merk ik wel een evolutie in zijn tweede en derde boek, die ik nóg beter vond.
4,5/5!
3,5/5
I like this book, but not really for the story (there’s not much of a story actually, it’s mostly Bella sobbing over Edward). I love how much Jacob there is. I love him. #teamJacob
Don’t get me wrong, I still ship Bella with Edward. I just like Jacob better than Edward.
It’s really mean of Bella to use him like that. She knows he’s in love with her, but she still gives him hope even though she knows really well that it will never happen.
I like this book, but not really for the story (there’s not much of a story actually, it’s mostly Bella sobbing over Edward). I love how much Jacob there is. I love him. #teamJacob
Don’t get me wrong, I still ship Bella with Edward. I just like Jacob better than Edward.
It’s really mean of Bella to use him like that. She knows he’s in love with her, but she still gives him hope even though she knows really well that it will never happen.