rose_ann_leest's Reviews (157)

Ik vond het een heel heftig verhaal. Het is een bizarre situatie. Vooraf dacht ik dat ik het nooit zo lang zou hebben volgehouden, maar door het lezen begrijp je waarom je dit toch niet doet en leef je heel erg mee met Israel. Het voelde echt als een logische keuze.

Ik kan me voorstellen dat als je het afstandelijker opschrijft het je toch minder raakt en je je misschien ergert aan de gemaakte keuzes. Dit was dus nu totaal niet het geval. Veel begrip en respect juist.

Op de een of andere manier voel ik ook minder woede naar de vader toe, omdat Israel nooit echt kwaad over hem heeft geschreven. Ook dat vond ik erg bijzonder na alles wat hij heeft meegemaakt.

De auteur wilde een wereld creëren, die anders was dan waar we nu in leven. Waar je als prins wel homo mag zijn en waarmee je als vrouwelijke president kans hebt om Texas te winnen.

Wel jammer dat het dan wel nodig was om voor die tijd alles zo geheim te moeten houden, omdat toch weer die angst heerst. Eerst moest alles verborgen blijven en dan komt alles toch uit via uitgelekte e-mails, wat eigenlijk ook bijna niemand heel erg vond achteraf... maar dat even terzijde. Het was echt tof geweest als je dan toch een ideale wereld aan het creëren bent, dat zoiets gewoon vanzelfsprekend was.

We kunnen met ons allen blijven hopen op homo-acceptatie, maar we blijven maar werelden maken waarin dit niet zo is. Wel boeken waarin het dan uiteindelijk goed komt, maar het moet altijd maar beginnen met die angst op afwijzing. Hoe logisch is het dan in onze maatschappij deze angst dan blijft bestaan.

Ik kreeg natuurlijk wel een enorme brok in mijn keel toen ik las over het stuk dat er allemaal mensen met spandoeken buiten stonden om hun steun te betuigen tegenover Alex en Henry. Dat raakt me altijd, een grote mensenmassa die opkomt voor iets belangrijks. Dat kwam op mij goed over.

Verder ben ik veel te preuts voor dit boek, het had van mij allemaal wel wat minder seksueel getint gemogen, maar ach voor ieder wat wils. Mooie variatie tussen de romantische relatie tussen Alex en Henry en de politiek.

Al met al heb ik met plezier dit boek gelezen en vind ik het heel knap van Casey dat zij deze wereld zo mooi heeft vastgelegd in een boek. Zo kun je, vooral tegen het einde, echt even genieten van een wereld waarin je gewoon kunt zijn wie je wilt zijn ongeacht je functie.

Bizar verhaal. Ik vond het leuk om even tussendoor te lezen. Het is echt een soort opgeschreven droom. Ik hou daar wel van. Totaal ongeloofwaardig, maar op een bepaalde manier geschreven dat je er toch in meegaat en er van geniet. Heb ook af en toe echt moeten lachen om de droge humor die er subtiel in verwerkt is.

In dit boek gebeurt van alles en daardoor leest het lekker vlot.
Het gaat, doordat er zoveel verschillende dingen spelen, niet heel diep in op bepaalde gebeurtenissen. Verlies, romantiek, afwijzing, liefde voor dieren, (nieuwe) vriendschappen, overspel.

De keuze voor de vertelvorm vanuit de derde persoon begreep ik niet helemaal. Als het verhaal vanuit Charlotte in de ik-vorm geschreven was, kon ik me misschien meer inleven in Charlotte. Nu was het vaak wat afstandelijk.

Leuk inspirerend boek voor mensen die een nieuwe start in hun leven willen maken.

Dit is het vierde boek dat ik lees van de Hoofdzaken serie. Dus misschien daardoor moest ik me even weer door het begin loodsen om dat stuk over de DSM-5 weer te lezen. Maar goed eenmaal alle feiten en droge stof te hebben gehad vond ik het heel mooi hoe Aafke schreef over haar eigen ervaringen. En ik wil toch even vermelden dat je toch een geweldige moeder bent als je zo druk bezig bent met de voorbereiding van het krijgen van een kind. Je bent je bewust van jezelf dat het soms minder gaat, maar daardoor kan juist daar goed stappen in ondernemen en weet je ook wanneer je hulp moet zoeken.

Maar goed over het boek... Ik vind het leuk hoe normaal er in dit boek over alles gepraat wordt zonder angst dat mensen er iets van vinden. Dat leest prettig dat het gewoon is en dat het niet iets is om je voor te schamen.

Ik lees dit genre normaal nooit. Maar ik vond deze gedichten toegankelijk.

Paar stukjes die ik wel mooi vond:
- 's Nachts verdwijnt de wereld, worden straatlantarens sterren voor de vogels
- Je hoeft niet verliefd te blijven op de stilte.
- Dat dwaalt met de windvoor altijd dooreindeloos op zoek naar jouw oor.

Het maakt je wat dromerig kijken naar alle daagse dingen en bezigheden.

Boeken als deze zijn echt belangrijk. De mentale gezondheid van mensen word echt onderschat. Het is daardoor zelf ook lastig in te schatten of je eigen mentale gezondheid wel in orde is, als je gewoon niet beter weet.

Heel knap hoe Jeanette zo open en eerlijk echt alles deelt, volgens mij heeft ze zich nergens in gehouden.