De auteur wilde een wereld creëren, die anders was dan waar we nu in leven. Waar je als prins wel homo mag zijn en waarmee je als vrouwelijke president kans hebt om Texas te winnen.

Wel jammer dat het dan wel nodig was om voor die tijd alles zo geheim te moeten houden, omdat toch weer die angst heerst. Eerst moest alles verborgen blijven en dan komt alles toch uit via uitgelekte e-mails, wat eigenlijk ook bijna niemand heel erg vond achteraf... maar dat even terzijde. Het was echt tof geweest als je dan toch een ideale wereld aan het creëren bent, dat zoiets gewoon vanzelfsprekend was.

We kunnen met ons allen blijven hopen op homo-acceptatie, maar we blijven maar werelden maken waarin dit niet zo is. Wel boeken waarin het dan uiteindelijk goed komt, maar het moet altijd maar beginnen met die angst op afwijzing. Hoe logisch is het dan in onze maatschappij deze angst dan blijft bestaan.

Ik kreeg natuurlijk wel een enorme brok in mijn keel toen ik las over het stuk dat er allemaal mensen met spandoeken buiten stonden om hun steun te betuigen tegenover Alex en Henry. Dat raakt me altijd, een grote mensenmassa die opkomt voor iets belangrijks. Dat kwam op mij goed over.

Verder ben ik veel te preuts voor dit boek, het had van mij allemaal wel wat minder seksueel getint gemogen, maar ach voor ieder wat wils. Mooie variatie tussen de romantische relatie tussen Alex en Henry en de politiek.

Al met al heb ik met plezier dit boek gelezen en vind ik het heel knap van Casey dat zij deze wereld zo mooi heeft vastgelegd in een boek. Zo kun je, vooral tegen het einde, echt even genieten van een wereld waarin je gewoon kunt zijn wie je wilt zijn ongeacht je functie.