Te korte fragmenten voor mijn gevoel, te weinig verdieping en te hapsnap. Ook vind ik het nu al niet fijn lezen dat ze best wel grof is. Liever een ander boek voor mijn schaarse leestijd nu. 

It's not the book, it's my baby XD

Ik heb nu gewoon te weinig tijd voor een thriller. Ik kan steeds maar korte stukjes lezen, dus dan ga je er te traag doorheen om de spanning te voelen, en duurt de ontknoping anders ook te lang. Ander keertje deze, want ik hoor er veel goede geluiden over! 

Niet mijn schrijstijl, niet mijn plot. Maar ik kan me goed voorstellen dat jongeren dit wel aanspreekt.

Ik vind alleen de cover echt heel erg lelijk.. 

Geforceerd daten voor een erfenis, ik heb het eerder ergens gelezen en toen vond ik het ook niet leuk. Net als dat ik meestal haters to lovers en fake dating niet leuk vind.

De schrijfstijl van Susan vind ik wel heel fijn en de personages zijn interessant gekozen. Ik ga ander werk van haar zeker nog een kans geven.

Iedereen lijkt lyrisch over deze te zijn, maar ik vind hem lezen alsof hij is geschreven om mooi te zijn, en dat vind ik niet mooi.

Ik ben meet fan van boeken zoals Lampje en Mot en de metaalvissers, wat dat betreft. 

Zo'n 10% gelezen en de personages en de verhaallijn voelen vlak aan, totaal geen klik mee of enige interesse in hoe het verder gaat.. 

Wederom een 3pak die me persoonlijk tegenviel. Met het slot van het verhaal van Chinouk kon ik niets, de gedichten spraken me niet aan en het laatste verhaal wist me zo niet te pakken dat ik niet eens de moeite heb genomen om het uit te lezen. En ik weet niet goed wat het is. Het initiatief vind ik in ieder geval wel erg tof! 

Toen dit boek werd aangekondigd, had ik problemen met de insteek van de uitgeverij. Ik snap dat je baalt dat het Kinderboekenweekgeschenk voor het eerst niet door een Nederlandse auteur wordt geschreven, maar dat je niet blij kan zijn met
a) hoe uniek het is dat de schrijvers van de Waanzinnige boomhut voor het Nederlandse Kinderboekenweekgeschenk schrijven
b) hoe blij de kinderen gaan zijn met het geschenk
.... Ik heb daar een mening over, laat ik het zo verwoorden.

De haast passief-agressieve toon in het wervingstekstje voor dit boek stuitte me dus tegen de borst, hoe enthousiast ik normaal gesproken ook van een verhalenbundel wordt.

En toen kreeg ik een leesexemplaar, net als iedere boekhandel in Nederland. Ik twijfelde even, maar ik besloot toch te gaan lezen. Ik wilde het boek graag beoordelen en eventueel verkopen op inhoud, niet op marketing. Omdat ik met een leesexemplaar in mijn handen stond, werd ik geconfronteerd met mijn eigen vooroordelen ten opzichte van dit boek, dat vond ik interessant.

En ik probeerde het oprecht. Ik heb 80 blz gelezen, dat is ergens in het 8ste verhaal. En ik vind er tot nu toe nog niets aan. Ja, het is lekker divers geschreven, verschillende stijlen en onderwerpen, dat leest lekker weg in principe. Maar ik vind de verhalen niet goed. Personages komen niet tot leven, de verhaallijnen komen niet lekker uit de verf... Nee, ik verkoop liever Niet storen!, om meerdere redenen. 

Dit is gewoon niet mijn ding. Dit boek is zó populair, dit zegt echt meer over mijn smaak dan over dit boek. Ik vind groene thee en muntthee ook echt heel smerig, om maar iets te noemen. Als je denkt dat dit boek wel iets voor jou is, probeer het vooral! Zoveel mensen zijn hier zo dol op! Ik probeerde het heel hard leuk te vinden maar ik besteed mijn leestijd toch echt liever aan boeken waar ik van geniet. 

Ik ben begonnen met het luisteren van luisterboeken van boeken die ik fysiek in de kast heb staan. Ik krijg nooit alles gelezen, op die manier neem ik de verhalen in ieder geval tot me!

Deze is wel grappig, maar het is net niet helemaal mijn ding. Dat merkte ik gisteren op, omdat ik een heel saai klusje ging doen waar prima een luisterboek bij kon, en ik had zelfs toen niet eens zin om verder te gaan in deze. Dat schreeuwt dus om een DNF na 20% en een donatie aan een minibieb!