brittmariasbooks's Reviews (1.45k)

Juliet Takes a Breath follows Juliet from the Bronx on her internship to Portland, Oregon. She just came out to her family and is unsure whether her mom will still talk to her. In Portland, her internship for feminist writer Harlowe Brisbane leads her on a journey of self-discovery as a queer Latina.

I really enjoyed this graphic novel. For one thing, the colour palette (as seen on the cover) in the graphic novel is beautiful! Secondly, I loved that Juliet's curvy body was portraited so beautifully especially in a graphic novel because I want to see more diverse bodies on the pages. Even more important, Juliet's story is incredible and I love how it calls out white feminism as well. This graphic novel adaptation of the book with the same title is more than fitting for the author Gabby Rivera also writes for Marvel Comics (America Chavez). I also loved how Juliet's family also plays a considerable role throughout the story, especially her cousin Ava and Titi Penny in Miami. Moreover, the support Juliet receives for adult queer women of colour especially when she needed it was so nice. I just got a really happy feeling whenever these characters interacted.

I really recommend reading this story, whether it is through the book or this beautiful graphic novel, especially when you are looking for a story about a lesbian Latina character with asthma.

Odessa is a dystopian graphic novel following three siblings of Vietnamese descent on a journey through post-apocalyptic California in search of their mother. Eight years ago, a massive earthquake destroyed the East Coast of the United States, toppling cities and changing landscapes.

It was okay. I really wanted to love this story, however, it was just okay. The characters were okay. The side quests were okay. The art is okay. I did not feel invested enough to care about what was happening.

Furthermore, I was off the impression that Odessa would be a standalone story but it is not. Because I was expecting the story to wrap up, especially during the last chapters I wondered whether their mother would just pop up or if this graphic novel would indeed have a sequel.

I love this series finale. The stakes are high and the consequences are real. I am so glad I finally reread this book and I am very excited to start rereading the Heroes of Olympus.

Thank you to NetGalley and the publisher for providing me with an eARC of Instagram Poetry for Every Day. I requested this poetry anthology because I was very interested in what "Instagram Poetry" meant (other than of course poetry on Instagram). The fun aspect of "Instagram poetry" is the combination of the words and the visual aspect. Therefore, this anthology also shows the pictures originally uploaded onto the social media platform. It was nice to look through but, personally, I think you might want to look through the Instagram poetry tags first before you decide to pick this book up.

4.5 sterren!

Zomerburen volgt Olivia die haar zomer en toekomst gepland dacht te hebben: Nederlands studeren met haar vriend Niels en samenwonen in Amsterdam. Maar als Niels naar Australië gaat en het heeft over een pauze, loopt het allemaal niet zoals gedacht. Ze vlucht naar haar opa en oma in Drenthe en trekt al weer gauw veel op met Ilse, hun buurmeisje. Opeens ziet Olivia Ilse in een ander licht en begint te twijfelen aan dingen die ze dacht zeker te weten.

Ik herkende Olivia's twijfels heel erg, vooral over de Toekomst. Studiekeuze maken was voor mij ook heel lastig - en als ik heel eerlijk ben, weet ik nu nog steeds niet wat ik wil worden. Maar ook de twijfels over seksualiteit. Ook werd haar struggle met Niels opeens meer relevant voor mij. Verder vond ik het heerlijk om over Olivia en Ilse maar ook Drenthe te lezen. Ik kom zelf niet uit Drenthe maar wel uit een klein dorpje en herkende het "ons kent ons" heel goed.

Ik ken dit zeker aanraden als je op zoek bent naar meer diversiteit op je boekenplank, mocht dat nou voor LHBTQ+ zijn of een verhaal buiten de Randstad, met Zomerburen zit je goed.

CW: homofobie

3,5 sterren

Ongeveer vijf jaar geleden kreeg ik deze luxe geïllustreerde editie van De Da Vinci code cadeau. Ik heb deze moderne klassieker wat eigenlijk een tweede boek in een serie is als standalone gelezen, iets wat mij eigenlijk wel goed beviel. Af en toe werd in het boek wel gerefereerd naar Het Bernini mysterie, over wat Robert Langdon het jaar daarvoor had meegemaakt, maar het hinderde mijn leeservaring niet.

De illustraties in dit boek zijn foto's van de bekende kunstwerken en architectuur die in het boek worden genoemd. Het is dus niet een geïllustreerde editie à la De steen der wijzen waar er echt een illustrator ter pas kwam. Maar dat neemt niet weg dat de foto's veel toevoegen aan het verhaal.

Dan het verhaal. Robert Langdon wordt op zijn werkbezoek in Parijs meegesleept in de zoektocht naar een religieus relikwie en de geheimen van een genootschap. Ik moet bekennen dat ik ongeveer tien jaar geleden de film heb gezien en ook al kon ik me niet heel goed herinneren waar het overging of waar het naartoe zou gaan, wist een aantal ontknopingspunten nog wel. Maar ook dat verminderde mijn belevenis van het verhaal niet. De raadsels vond ik leuk en deden mij denken aan de Percy Jackson boeken (wat altijd een plus is). Het is een leuke mysterie-thriller maar daar heb ik ook alles mee gezegd.

Zelf ken ik Trevor Noah vooral door The Daily Show op Comedy Central. Toen zijn boek Kleurenblind of in het Engels Born a Crime uitkwam, was ik al geïnteresseerd, vooral vanwege de Engelse titel. Want hoe kan je als misdaad geboren worden? Heel simpel: tijdens het Apartheidsregime in Zuid-Afrika was het verboden voor witte en zwarte mensen samen een kind te krijgen. Noah zijn ouders deden dat toch, en in zijn boek beschrijft hij hoe dat zijn leven beïnvloed heeft. Vanwege zijn lichtere huid kon hij namelijk niet samen met zijn moeder over straat lopen als kind.

Zijn moeder speelt een grote rol in zijn leven en dus ook in zijn boek. Ik vind haar best wel iconisch. Ze is dapper en sterk, zeer gelovig, en een doorzetter. Ik ben daarom ook best benieuwd naar hoe haar rol zal worden vertolkt door niemand anders dan Lupita Nyong'o (!)

De inzichten over Zuid-Afrika onder de apartheid en hoe het leven toen was, vond ik heel interessant. Zeker omdat Apartheid ver weg voelt, maar het deed mij realiseren dat de Apartheid nog niet zo heel lang geleden is afgeschaft. Ook wordt er gesproken over het aandeel van Nederland in het opzetten van de Apartheid waardoor ik het alleen maar belangrijker vind dat ook Nederlanders dit boek gaan lezen.

Over de vertaling: ik vind het jammer hoe de titel is vertaald. Kleurenblind vind ik er niet bijpassen omdat Trevor Noah naarmate hij ouder werd, steeds bewuster werd van zijn huidskleur. Zeker tijdens de Apartheid was "kleurenblindheid" onmogelijk. Verder vind ik het jammer dat er gesproken werd over "blanke" mensen i.p.v. "witte". Misschien wordt dat in een herdruk nog een keer veranderd. Aan de andere kant, vind ik dat Noah's toon nog steeds goed aanwezig is. Ook al luisterde ik naar de vertaling kon ik mij toch goed inbeelden hoe hij het zo vertellen.

Als laatste wil ik de volgende quote met jullie delen: Wat Afrikaanse mensen niet hebben en Joodse mensen wel is documentatie. De Nazi's hielden nou gezet hun administratie bij. Ze namen foto's. Ze maakten films. En daar komt het uiteindelijk op neer: de slachtoffers van de Holocaust tellen het zwaarst omdat Hitler hen telden. (...) Maar als je in geschiedenisboeken leest welke gruwelijkheden Afrikanen hebben moeten ondergaan vind je nergens aantallen, alleen schattingen.