7 februari 2021
 Ik ben tot halverwege gekomen. Ik mis volledig enige klik met het personage. Ik haal hier dus totaal geen leesplezier uit. Zelfs al moet ik dan nog 'maar' 75 pagina's, die 5 kwartier kan ik wel leuker besteden... 

28 april 2021
De look en setting van dit boek spraken me enorm aan. Maar ik heb er echt een probleem mee. De schrijfstijl en toon van het boek liggen te ver af van de doelgroep.

Het boek ziet er uit alsof het voor 7-9 jaar is. Zo voelt de setting ook aan, en ook de manier om je het verhaal in te trekken. Hoewel je mijn aandacht ook weet te vangen als je begint over een verstopte wc op de maan.

Maar voor 10-12 voelt het echt te kinderlijk aan. Het hoofdpersonage is 12 zelfs, dan al helemaal. En je kunt het niet goed voorschotelen aan jongere kinderen, aangezien die dan weer niet snappen waarom de zwoele vrouwenstem die uit de computer komt ongemakkelijk is voor ons mannelijke hoofdpersonage.

Precies een mis dus voor me. Tussen wal en schip. Hier had wel wat strengere en kritischere redactie overheen gemogen mijn inziens, dan had je dit een heel tof boek voor 7-9 óf 10-12 kunnen maken.

Aangezien ik hem oppakte om hem te verkennen of ik hem op werk wil voeren of niet en het duidelijk is dat ik dat niet ga doen, heb ik ook niet de motivatie om hem uit te lezen. Hoe grappig sommige scenes ook zijn. 

 8 maart 2021
Ik was halverwege en ik betrapte mezelf op twee gedachten:

* als dit niet voor de boekenclub was, zou ik het niet uitlezen
* zodra ik dit hoofdstuk uit heb, mag ik twee achterstallige lichtingen strijkgoed wegwerken

Nou is het fijn dat de strijk weer bij is, daar niet van. Maarja, strijken is ook altijd een mooi moment voor overwegingen..

Ik heb heel veel leuke leesplannen. Zo veel, dat ik er leesstress van heb. Ik heb veel minder leestijd dan voorheen, maar het lukt me nog niet om overeenkomstig met mijn nieuwe hoeveelheid leestijd plannen te maken. Waarom zou ik dan tijd besteden aan een boek waar ik geen plezier uit haal, zelfs al is het 'maar' 150 bladzijden? Juist nu ik minder leestijd heb, wil ik er nog selectiever mee omgaan.

Ik heb genoeg gelezen hieruit om wat te kunnen meepraten in de boekenclub over wat ik van de schrijfstijl vind bijvoorbeeld. Maar ik heb gewoon geen klik met de schrijfstijl, de personages of het verhaal tot nu toe. Dan vind ik het wel mooi geweest. 

1* 27 juni 2021
Ik heb zo'n 500 blz gelezen. Ik hoef er 'nog maar' 150. Maar, er zijn zo veel andere boeken die ik nog wil lezen waar ik wél leesplezier uit haal.

Dat dit mijn gevoel was, werd me duidelijk toen ik grieperig in bed lag met mijn ereader en naar het plafond staren verkoos boven verder lezen.

Ik heb namelijk een aantal problemen met dit boek. Over de eerdere delen was ik erg enthousiast, dus dit kwam voor mij ook als een verrassing.

Eigenlijk begon het al slecht. In de eerdere delen kreeg je steeds in het eerste stukje heden al een dergelijke hoeveelheid informatie/puzzelstukjes, dat je al een connectie met het personage hebt, en het stuk in het verleden daardoor al interessant is. In dit boek, wist ik toen nog helemaal niets, dus het stond nog erg los van elkaar.

Überhaupt vond ik dat het erg lang duurde voor je concrete informatie kreeg. Volgens mij rond blz 400 pas? Het hele boek voelde overdreven gerekt aan. Ook merk je als lezer dat er bewust informatie wordt achtergehouden/vaag wordt gehouden, en daar kan ik ook slecht tegen.

Het voelde heel vlak aan, ik vond dit boek in niets lijken op de vorige boeken. Met het nieuws van het overlijden van Lucinda Riley, doet het me vermoeden dat hier misschien al wel een ghostwriter aan het werk is geweest...

Anyway, dit boek frustreert me zo, ik doe er waarschijnlijk nog 3u over om hem uit te lezen op dit tempo en die tijd kan ik echt wel besteden op een manier waar ik meer plezier uit haal.

1* 10 mei 2020
Ik las The Little Prince voor het eerst afgelopen zomer en ik was direct smoorverliefd. Ook de bewerking van Tiny Fisscher, Het wonderbaarlijke verhaal van de kleine prins vond ik geweldig. Uiteraard was ik benieuwd naar deze nieuwe vertaling van Erik Muiswinkel.

Laten we beginnen met de illustraties van de originele auteur. Die zijn in deze versie beter dan in de Wordsworth uitgave die ik heb, en ze zijn ook ingekleurd. Dat is mooi.

Maar de vertaling voelt op de een of andere manier heel sfeerloos aan. Het mist de magie van de andere versies die ik las, het valt helemaal vlak. Wat een gemis is dat, vind ik. Maar het lijkt me ook heel moeilijk.

Kortom: pak een andere versie dan deze. Van deze ga je niet van dit verhaal houden, een andere versie weet misschien wel die mooie snaar te raken!

22 juli 2021
Heel veel open deuren, het had heel veel korter gekund, en ik vond persoonlijk het toontje iets te populair en iets te betweterig.

Je kunt beter een aantal nummers Psychologie Magazine lezen.

Maar ik snap wel dat mensen dit een fijn boek vinden, als ze nog weinig over dit onderwerp gelezen hebben en houden van een vlotte schrijfstijl. Persoonlijk heb ik bij zo'n onderwerp ook liever een wat serieuzere toon.

Ik ben gestopt met lezen op het moment dat het me meer ging storen dan dat ik het wel prima vond om te lezen, terwijl je met dit genre boeken eigenlijk gewoon vanaf het begin een klik moet hebben, of het gaat toch niet werken voor jou. 

1* 25 juli 2021
Ik geef niet vaak op basis van zo weinig gelezen bladzijden een rating maar oh boy.

Ongelooflijk hautain en pretentieus geschreven.

Je laat niet zien dat je de taal beheerst door met onnodig moeilijke woorden en onnodig lange zinnen te schrijven, juist niet. En ik kreeg het gevoel dat ze dat te hard probeerde.

Ik kon er daadwerkelijk niet doorheen komen én het benam me de trek in mijn ontbijt, zo pretentieus. Zo jammer. 

8 augustus 2021
Ik vind het heel belangrijk dat er divers geschreven wordt op een manier dat je wereldbeeld echt veranderd wordt. Voor mij deed In Mijn Hoofd dat bijvoorbeeld heel erg goed. Ik had dus ook hoge verwachtingen van deze. Maar ik heb zo geen klik met het hoofdpersonage en met de schrijfstijl, dat lezen al vrij snel als een opgave ging voelen voor mij. En dat is niet te bedoeling, het blijft een hobby. Dit is een heel persoonlijk, smaakgevoelig ding en ik heb ook niet het idee dat ik het boek een goede beoordeling kan geven, maar dat hoeft ook helemaal niet, dus ik laat de sterretjes ook lekker leeg en ik ga nu lekker verder in iets waar ik leesplezier aan beleef - waarschijnlijk even een Donald Duck pocket ofzo :) Het leven is te kort en te kostbaar om niet van ieder moment het beste te maken, en dat geldt ook, misschien zelfs juist, voor leestijd! 

Reread in 2023, voorgelezen aan Björn, en op 1/3 was ik er wel klaar mee. Ik kan er gek genoeg nu niet zoveel mee, terwijl ik het 5 jaar geleden dus kennelijk prachtig vond..? Ik vind het wel héérlijk om op rijm en met een ritme voor te lezen merk ik..

Aangezien mijn ervaring nu zo anders is dan in 2018 mijn sterrating maar leeggemaakt.

---

OH wat is dit een <b>*mooi*</b> boek!

Wat een prachtige vragen. Vragen zo mooi als alleen kindervragen kunnen zijn.

En dan de versjes die de vragen beantwoorden. Soms zo mooi in de eenvoud van het antwoord, soms zo mooi anders dan je verwacht. Zo raak, zo treffend, zo mooi. 

Ik hou van dit boek! 5*