Julia leest een Nederlands boek! Het mag in de krant hoor 😲

Een paar weken geleden was ik op Yalfu in Utrecht, waar Erna Sassen te gast was. Ik had nog nooit van haar of dit boek gehoord, maar toen zij werd geïnterviewd maakte me dat heel benieuwd naar ‘Er is geen vorm waarin ik pas’.

De schrijfstijl van dit boek is kort gezegd onconventioneel. Normaal gesproken zou ik meteen denken: ‘oooh dat is niks voor mij...’ Gek genoeg vond ik het heel fijn lezen. Je wordt meegenomen in de gedachtestroom van de hoofdpersoon Tessel, dus de opmaak van het boek kan soms wat rommelig of abrupt overkomen. Maar op de een of andere manier werkt het! Het is een beetje een gevalletje ‘you either love it or you hate it’.

Op sommige momenten kon ik me heel goed identificeren met Tessel en op andere vlakken weer totaal niet. Dat maakte haar als karakter heel interessant en vooral onvoorspelbaar. Ik dacht soms dat ik haar redelijk goed kende en in kon schatten, om haar vervolgens, een paar pagina`s verder, compleet niet meer te begrijpen. It kept me on my toes.

Wat me vooral erg aangreep is de “twisted relationship” tussen Tessel en P. Hoe die man speelt met de kwetsbaarheid en gevoelens van een meisje van pas 17 jaar is onbegrijpelijk. Hij zou, als de volwassene, beter moeten weten. Zijn gedrag maakte me echt laaiend af en toe. Om het even in niet-christelijke termen uit te drukken: wat een ontzettende hypocriete klootzak. (trigger warning: contains strong language? 😅). Tja. Maarja, die man zal dan wel weer een vervelende jeugd hebben gehad of zoiets. Het moet ergens vandaag komen (I know, I know... ik zoek ook alleen maar naar een verklaring... 😓). In de wijze woorden van Tessels broer Mattice: “Je mag niet ergens last van hebben en er tegelijkertijd van profiteren”. Precies. En zo is het.