Pretty hard to get through at some points… still, I enjoyed some parts of it.

Was there chemistry?
🦋🦋.5

Was the spice any good?
🌶️🌶️

Ik weet niet zo goed welke rating ik dit boek moet geven. Ik twijfel tussen 3.5 en 4 sterren. Het verhaal wist me af en toe echt te raken, ik heb zelfs een paar keer gehuild (al was dat vooral de shock van het dierenleed, echt als je me ergens makkelijk mee aan het janken krijgt is het dat). Ook de manier waarop verlies en rouw beschreven werden waren erg schrijnend. Helaas waren er ook delen van het verhaal die een beetje verwarrend waren en, heel eerlijk gezegd, soms een beetje saai. Dus voor nu toch maar 3.5 sterren denk ik.

Now I wanna visit Seattle and do a scavenger hunt too 🙊 I also loved the way this book talks about romance novels 🫶🏼 there’s no shame in liking them and we need to get rid of that stigma already! 

Was there chemistry?
🦋🦋🦋🦋

I wish The Nocturnals was a real show. It feels like the perfect combination of Teen Wolf and Vampire Diaries. I’d definitely have a crush on Oliver Huxley too 🙊

Was there chemistry?
🦋🦋🦋🦋

Was the spice any good?
🌶️🌶️🌶️🌶️

Omdat ik weinig Nederlandse romantiek/feelgood lees (ik lees dit normaal in het Engels) begon ik een beetje sceptisch aan dit boek. Maar het verhaal heeft me zo blij verrast! Laat ik beginnen met de setting: Schotland (ik snap dus niet dat ik nog nooit geweest ben want ik ben gek op Outlander). Wie wil er nou niet met een knappe Schot op roadtrip door een magisch landschap? Hoe leuk is de titel van het boek trouwens ook? 💘

Je wordt verder meegenomen in Floor’s zoektocht naar haar vader, waar ze een documentaire over maakt. Nu wil ik dus die docu zien eigenlijk 😅 ik zat er echt helemaal in en zag totaal niet aankomen waar het uiteindelijk heen ging! 

Het enige wat ik wil aanmerken is dat de schrijfstijl onnodig veel beeldspraak bevatte. Iets te veel naar mijn smaak. Bijvoorbeeld: “Met een beetje geluk woont daar iemand die wel ergens langer blijft dan een trekvogel met bindingsangst” en “Ik werp nog één blik op de Schot die nog stralender lacht dan het zonnetje van de Teletubbies” of “Het voelt plotseling alsof de lucht die tussen ons in zit knettert met voldoende spanning om autoantennes te frituren”. 

Maar al in al, een ontzettend leuk romantisch boek dat zich goed zou lenen voor een verfilming 😇

(btw, ben ik de enige die wel benieuwd zou zijn naar een soort vervolgboek over Floor’s vriendin Merle en haar knappe baas Richard? 👀😂)

⭐️⭐️⭐️⭐️

dankjewel HarperCollins Holland voor het exemplaar van dit boek!

This book is only 300 pages but felt so much longer. It took me such a long time to read. There was so much potential but it just… didn’t really deliver. I was pulled in firstly, by the gorgeous Alphonse Mucha-inspired cover art. Secondly, by the promise of a magical heist set partly in a world inspired by belle epoque Paris and partly in a magical fae realm while also featuring a sapphic love story. What more could you want? To actually feel invested in the story, it seems. It has a lot of things I should like but it just wasn’t working the way I wanted it to. I feel like I’m starting to sound like a broken record because I’ve had this issue with the last 3 books I’ve read. There’s just something missing that makes me not really connect to the characters and story. 

What I did really appreciate about this story was the vibes. Esme and Sybil living in a clock tower surrounded by books, old clocks and numerous cats, Esme wanting a quiet cottage to live a peaceful life with those cats, a Moulin Rouge-inspired club with patrons getting drunk on absinthe, a magical fae kingdom, dragons, queer people, queer fae, mutual queer pining, the MC’s (literally) being “roommates”. But that’s mostly what this story was, vibes. A lot of potential, but very mediocre execution 😣