De Sci-Fi roman 'Lied van de profeet' is een interessant verhaal dat helaas ook zomaar werkelijkheid zou kunnen worden. Ik geef het drieënhalve ster.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Eilish Stack, een moeder van vier kinderen die probeert te overleven in een door tirannie verscheurd Ierland.

Paul Lynch hanteert een bijzondere schrijfstijl, waarbij het verhaal soms van de hak op de tak springt. Dit versterkt de chaotische situatie waarin de personages zich bevinden.

Sommige momenten zijn heftig, vooral wanneer martelingen worden beschreven. Gelukkig gebeurt dit achteraf, waardoor de gruwelijkheden niet te expliciet worden.

Richting het einde van het boek vond ik het wat langdradig worden, maar dat was gelukkig maar heel even.

De oorspronkelijke titel van 'Lied van de profeet' is 'Prophet Song'. Het boek is geschreven door Paul Lynch en vertaald door Lidwien Biekmann.

'Hemelse rivalen' is een fantasyroman die ook geschikt is voor lezers die minder met fantasy hebben. Het is een young adult-boek, maar voelt absoluut niet zo aan. Voor mij verdient dit boek vier sterren.

Het verhaal is opgedeeld in drie delen en volgt twee verhaallijnen. In de eerste volgen we Iris Winnow, een 18-jarige die columnist wil worden. De tweede verhaallijn draait om Roman Kitt, een 19-jarige die tevens de grootste concurrent van Iris is.

Rebecca Ross heeft een fijne schrijfstijl. Het boek is vlot geschreven en haar beeldende manier van vertellen zorgt ervoor dat je direct midden in het verhaal zit.

'Hemelse rivalen' wordt langzaam opgebouwd en bevat zowel luchtige als spannende momenten. Een van de spannendste stukken is wanneer Iris aan het front is. Ook de bijzondere band die ontstaat tussen Iris en Roman is erg interessant om te volgen. Ondanks de oorlog waar Iris naartoe gaat, is het geen boek vol verdriet en heftige gebeurtenissen, maar juist een mooi en meeslepend verhaal. Het einde zag ik niet aankomen en eindigt met een enorme cliffhanger.

De oorspronkelijke titel van 'Hemelse rivalen' is 'Divine Rivals'. Het boek is geschreven door Rebecca Ross en vertaald door Erica Feberwee. Het is het eerste deel van de duologie 'Letters of Enchantment'. Het tweede deel, 'Genadeloze geloften', verschijnt half juni en die ga ik zeker ook lezen!

‘Het Delta Dilemma’ is een unieke thriller die niet alleen spannend is, maar je ook aan het denken zet. Het verhaal combineert fictie met mogelijke scenario’s, waardoor je als lezer na gaat denken over de toekomst. Ik geef het boek drieënhalve ster.  

We volgen Ody van der Zee, die een opdracht krijgt van het ministerie en tussen twee scenario’s moet kiezen. Het verhaal neemt ons mee naar zowel het verleden als de toekomst, waar we zien wat het effect van het DUUR-scenario en het VEER-scenario kan zijn. Ondanks de tijdsprongen blijft het verhaal goed te volgen, omdat duidelijk wordt aangegeven waar en wanneer we ons bevinden.  

De personages zijn goed uitgewerkt en voelen realistisch aan. Ody is een geloofwaardig hoofdpersonage, en ook de andere personages dragen bij aan de spanning en diepgang van het verhaal. De opbouw van de spanning is goed gedaan, en alle verhaallijnen komen aan het einde mooi samen.  

Al met al is ‘Het Delta Dilemma’ een interessante thriller met een originele insteek. Hoewel het even duurde voordat ik volledig in het verhaal zat, wist het boek me uiteindelijk vast te houden. Bovendien zet het je aan het denken over de impact van klimaatverandering en de keuzes die we moeten maken.  

Bedankt Boekscout voor het recensie-exemplaar.

Iedereen hier liegt’ zou een thriller moeten zijn, maar ik miste de spanning. Daardoor krijgt dit boek slechts twee sterren.

Het boek begon goed en las vlot weg. Al vanaf het begin had ik het gevoel dat het sterk leek op een ander boek.

Vanaf het begin zijn er veel personages, maar het werd snel duidelijk wie bij wie hoort. Twee personages vond ik echter zeer ongeloofwaardig: een vader die zich met van alles bezighoudt, behalve met zijn vermiste kind, en een negenjarig meisje dat dingen doet die een kind van die leeftijd nooit zou kunnen.

Het verhaal wordt vanuit meerdere perspectieven verteld, wat het iets interessanter maakte. Het einde verraste me, maar niet op een positieve manier. Ik ben benieuwd of er een tweede deel komt, al zal ik dat niet lezen.

De oorspronkelijke titel is Everyone Here is Lying, het boek is geschreven door Shari Lapena en de vertaling is verzorgd door Mariëtte van Gelder.

De historische roman Bloedlijn, geschreven door Simone van der Vlugt, heb ik gelezen voor het FNL Boekentoernooi. Het verhaal speelt zich af in Nederland in de dertiende eeuw. Dit is het eerste boek dat ik over deze tijd heb gelezen, en dat beviel me erg goed. Daarom krijgt dit boek vier sterren.

In Bloedlijn lopen meerdere verhaallijnen door elkaar. We volgen onder andere Kathelijne, een Alkmaarse vrouw met een brouwerij, en haar geheime liefde, Rooms-Koning Willem II. Daarnaast volgen we ook Willem II zelf. Ik had veel bewondering voor Kathelijne—hoe zij haar eigen bedrijf runt en met tegenslagen omgaat. Willem vond ik het minst interessant om te volgen; zijn verhaallijn pakte me minder.

Simone van der Vlugt heeft een zeer prettige schrijfstijl, en door de korte hoofdstukken vlieg je door het boek heen. Het verhaal wordt rustig opgebouwd en het einde vond ik erg goed. 

Er is duidelijk veel onderzoek gedaan naar deze periode, en dat merk je aan de historische details. Tijdens het lezen voelt het alsof je zelf in de middeleeuwen bent. Het verschil tussen man en vrouw is overduidelijk, en een paar pittige scènes maken dit pijnlijk voelbaar.

Kortom, Bloedlijn is een aanrader voor liefhebbers van historische romans.

‘Versplinterd’ is het eerste deel van de ‘Wonderland’-serie, een Young Adult-fantasy gebaseerd op ‘Alice in Wonderland’. Ik geef dit boek drie sterren.

Alyssa, een afstammeling van Alice Liddell – de muze achter Lewis Carrolls klassieker – leeft met een familievloek. Ze heeft de bijzondere gave om met insecten en bloemen te praten.

Hoewel ik vroeger veel Disney-films keek, heb ik ‘Alice in Wonderland’ nooit gezien. Misschien duurde het daardoor even voordat ik in het verhaal kwam. In het begin voelde het boek wat chaotisch aan, maar naarmate het vorderde, werd alles steeds duidelijker door de extra informatie die de auteur gaf.

De schrijfstijl van A.G. Howard is vlot, waardoor het boek makkelijk wegleest. Jeb, Alyssa’s buurjongen, vond ik het leukste personage. Hij blijft dicht bij zichzelf, en de auteur beschrijft hem zo gedetailleerd dat ik hem duidelijk voor me zag. Met Alyssa zelf had ik minder, omdat haar gedachten niet altijd even goed werden uitgewerkt, waardoor ik me moeilijker in haar kon inleven.
‘Versplinterd’ is oorspronkelijk geschreven door A.G. Howard en vertaald door Sandra van de Ven.

De historische factionroman ‘De vondeling van Veenhuizen’ is fictie, maar gebaseerd op ware feiten. Het verhaal speelt zich af rond 1820 in een omgeving waar ik vaak te vinden ben. Een boek dat je in één ruk wilt uitlezen en verdient daarom vier sterren.

In ‘De vondeling van Veenhuizen’ volgen we drie personages: Karel, een Amsterdamse jongen die zijn moeder heeft verloren, en Neeltje, een vondeling uit dezelfde stad. Beiden belanden in de kinderkolonie van Veenhuizen. Daarnaast leren we Wouter Visser kennen, de directeur van de koloniën, die de andere kant van het verhaal belicht.

De schrijfstijl van Patricia Snel is erg prettig. Alles wordt zo beeldend beschreven dat het voelt alsof je midden in het verhaal zit. Vooral de historische realiteit maakt indruk. De manier waarop vrouwen en kinderen destijds werden behandeld, is schrijnend. Een meisje uit de koloniën had bijvoorbeeld nauwelijks rechten vergeleken met een jongen uit de hogere kringen. Dit besef, samen met de moeilijke keuzes die arme ouders moesten maken, maakte het boek voor mij extra aangrijpend.

Het is duidelijk dat Patricia Snel grondig onderzoek heeft gedaan naar de kinderkolonie. Veel personages hebben echt bestaan en het ‘Huis Westerbeek/Maatschappij van Weldadigheid’ is er nog steeds.

De psychologische thriller ‘De enige die overbleef’ is een spannend en mysterieus verhaal met een spookachtige sfeer en krijgt van mij vier sterren. 

Het verhaal speelt zich af in twee tijdlijnen: het heden, waarin ziekenverzorger Kit McDeere zorgt voor Lenora Hope, de laatste overlevende van een beruchte familie, en het verleden, waarin we Lenora’s leven volgen.

De auteur heeft een fijne, vlotte schrijfstijl en beschrijft de personages goed, waardoor je nog meer in het verhaal wordt getrokken. Ik vond Lenora mysterieus en leefde mee met Kit.

‘De enige die overbleef’ wordt langzaam opgebouwd en bevat meerdere plottwists die ik niet allemaal zag aankomen. Meerdere keren werd ik op het verkeerde been gezet.

Het sterkste punt van dit boek is de sfeer die wordt gecreëerd. Een iets minder sterk punt is een deel van het plot; hierdoor krijgt het boek geen vijf sterren.
Kortom, een aanrader voor liefhebbers van mysterieuze en spookachtige thrillers. Ik wil zeker meer van deze auteur lezen.

De oorspronkelijke titel van ‘De enige die overbleef’ is ‘The Only One Left’. Het boek is geschreven door Riley Sager en vertaald door Roelof Posthuma.

De Young-Adult Fantasy ‘Lang leve de keizer’ is het eerste boek van Britt Zwijnenberg dat ik heb gelezen. Ik heb dit boek gelezen voor het FNL boekentoernooi 2025, anders had ik dit boek misschien nooit gevonden en dat was dan erg jammer geweest, dit boek krijgt namelijk vier sterren.

‘Lang leve de keizer’ is een boek wat lekker vlot leest, fijne korte hoofdstukken heeft en alles wordt goed omschreven waardoor je echt met de personages meeleeft. Zo voel je bijvoorbeeld de angst die Usiu voelt en de jeugdigheid van Mumiah. Vanaf het eerste moment is er actie en zat ik in het verhaal.

Normaal heb ik soms moeite met Young-Adult boeken omdat ze ‘te jong’ voor mij overkomen, daar had ik met dit boek totaal geen moeite mee.

Wat deze Fantasy anders maakt dan anderen is dat de magie die de personages hebben echt nog moet groeien en ze daar onzeker over zijn. Ook komen ze voor andere uitdagingen te staan dan het gemiddelde Fantasy boek.

De personages en gebieden hebben geen ‘normale’ namen, daar heb ik normaal wat moeite mee maar dat had ik met ‘Lang leve de keizer’ geen last van.

Het enige minpuntje wat ik kan bedenken is het einde, ik hoop dat er nog een deel twee komt, ik ben erg benieuwd hoe het verder zal gaan.