De psychologische thriller ‘Nachtkijker’, die Karin Slaughter “doodeng, claustrofobisch en onmogelijk weg te leggen” noemt, moest ik natuurlijk lezen! Het is een spannend boek dat ik vier sterren geef.

We volgen een moeder van twee kinderen, maar haar naam blijft onbekend. Gedurende het hele boek kruipen we in haar hoofd: we voelen haar angst, twijfels en paniek. De terugblikken voegen niet alleen extra spanning toe, maar maken ook duidelijk waarom ze zo op haar hoede is. De dreiging is constant voelbaar, alsof je zelf in het huis opgesloten zit. Sierra speelt slim met angst, onzekerheid en paranoia, waardoor je als lezer blijft twijfelen.

Tracy Sierra heeft een vlotte schrijfstijl en weet direct vanaf het begin een beklemmende sfeer neer te zetten. Dit gevoel van dreiging blijft tot de laatste bladzijde hangen. Gaandeweg ontdek je steeds meer details, waardoor de situatie continu in een ander daglicht komt te staan. 

Kortom, ‘Nachtkijker’ is een thriller die onder je huid kruipt. Misschien niet het beste boek om ’s avonds laat in je eentje te lezen…

De oorspronkelijke titel is ‘Nightwatching’ en de Nederlandse vertaling is van Mary Bresser.

In ‘De verhalenverzamelaar’ neemt Evie Woods je mee naar het betoverende Ierland, waar verhalen en werkelijkheid op magische wijze in elkaar overlopen. Dit magisch-realistische boek heb ik drie sterren gegeven. Hoewel het verhaal even op gang moest komen, wist het me uiteindelijk toch te grijpen.

Het boek volgt twee verhaallijnen: die van Sarah Harper, een vrouw die een nieuw begin zoekt in Ierland, en die van Anna Butler, wiens mysterieuze verleden langzaam wordt ontrafeld. De afwisseling tussen deze verhaallijnen is duidelijk gemarkeerd met data-aanduidingen, wat helpt de tijdsprongen goed te volgen.

Woods’ schrijfstijl is prettig en beeldend, waardoor de Ierse setting echt tot leven komt. Toch duurde het even voordat ik echt in het verhaal kwam. De hoofdpersonages, Sarah en Anna, zijn goed uitgewerkt, maar sommige bijfiguren blijven wat oppervlakkig. Dit zorgde ervoor dat ik niet volledig werd meegesleept.

Wat dit boek bijzonder maakt, is de combinatie van een vleugje magie met een historische verhaallijn. De subtiele verweving van Ierse folklore vond ik een mooie toevoeging. Daarnaast speelt literatuur een belangrijke rol in het verhaal, wat liefhebbers van boeken binnen boeken zeker zal aanspreken.

De oorspronkelijke titel is ‘The Story Collector’ en de Nederlandse vertaling is verzorgd door Arnout Brokking.

Ik raad ‘De verhalenverzamelaar’ vooral aan liefhebbers van magisch realisme, historische verhalen en boeken waarin literatuur een speciale rol speelt. Hoewel het niet helemaal aan mijn verwachtingen voldeed, ben ik benieuwd naar ander werk van Evie Woods.

Trigger waarschuwing: verlies en rouw.

Bedankt, Hebban en uitgeverij Luitingh-Sijthoff, voor dit recensie-exemplaar.

De Zweedse thriller ‘Stille woede’ is het eerste deel in de Billie Karlsson-serie en valt op door de originele insteek, met podcastpresentatrice Billie als een van de hoofdpersonages. Dit boek is absoluut de moeite waard en krijgt van mij vier sterren!”

Het verhaal wordt verteld vanuit drie perspectieven: Billie Karlsson, de presentator van de true crime-podcast De Waarheid, politieagent Hendrik Holm, en de rechtse extremist Johan Apelgren. Door deze wisselende perspectieven krijg je als lezer een breed beeld van wat er gaande is in het kleine stadje Svedby.

De thriller bevat een aantal plottwists die ik niet allemaal zag aankomen – meerdere keren ben ik van verdachte gewisseld. De personages zijn goed uitgewerkt en in combinatie met de toegankelijke schrijfstijl van Ida Axelsson & Åsa Bonelli zat ik direct in het verhaal en bleef ik doorlezen.

Thema’s zoals racisme en xenofobie spelen een belangrijke rol. Sommige scènes waren daardoor confronterend en ongemakkelijk om te lezen, vooral door de manier waarop er over mensen met een andere huidskleur wordt gesproken en het verheerlijken van het blanke ras. Dit maakt het verhaal des te realistischer en krachtiger, maar het is goed om te weten dat deze onderwerpen een grote rol spelen.

De oorspronkelijke titel is ‘Tyst vrede’ en de Nederlandse vertaling is verzorgd door Neeltje Wiersma.

Bedankt, Uitgeverij De Fontein, voor het recensie-exemplaar!

De psychologische thriller ‘Ambigu’ heeft mij positief verrast. Zoals altijd heb ik de blurb niet gelezen, alleen de tagline op de cover, wat mijn nieuwsgierigheid wekte over wat er zou gaan gebeuren. Ook was ik benieuwd naar de betekenis van ‘Ambigu’, wat in het verhaal duidelijk wordt. Ik geef dit boek vier sterren.

We volgen Chris, zijn broer Dimitri en hun psycholoog Lexa. Het verhaal speelt zich af in het heden, maar bevat ook terugblikken naar het verleden. Het is steeds duidelijk wanneer het om een flashback gaat. Daarnaast vertelt Chris over zijn jeugd, waarbij deze hoofdstukken in cursief zijn weergegeven.

De schrijfstijl van Robbe Van Raemdonck is zeer prettig. De spanning wordt goed opgebouwd, en op een gegeven moment wordt alles op zijn kop gezet. Ik zag dit absoluut niet aankomen. In tegenstelling tot andere thrillers waarbij ik de plot vaak snel kan voorspellen, blijft ‘Ambigu’ tot het einde boeien door zijn onverwachte wendingen.

Er is een continue spanning te voelen tussen Chris en Lexa, maar waardoor dit komt blijft tot het einde spannend. De personages zijn goed uitgewerkt en er zit genoeg diepgang in. Naast de gevoelens van Chris krijg je die ook mee van Lexa.

Als je houdt van psychologische thrillers die je continu op het verkeerde been zetten, dan is dit boek een absolute aanrader.

Bedankt, Boekscout en Robbe Van Raemdonck, voor dit recensie-exemplaar.

‘Vogelman’ is het eerste deel in de Jack Caffery-serie en een intense psychologische thriller. Na een paar tegenvallende thrillers kreeg ik de tip om Mo Hayder eens te proberen. Gelukkig volgde ik dat advies op, want dit boek wist me te verrassen. Ik geef het vier sterren.

Mo Hayders schrijfstijl is duister en meeslepend. Ze schuwt expliciete details niet, wat dit boek minder geschikt maakt voor gevoelige lezers. De manier waarop ze beschrijft wat er met de slachtoffers gebeurt, is gruwelijk en aangrijpend. Daarnaast krijgen we een indringend inkijkje in de gedachtewereld van zowel de dader als rechercheur Jack Caffery.

Jack Caffery is een complexe en gelaagde hoofdpersoon. Zijn verleden speelt een grote rol en maakt hem een intrigerend personage. Hayder slaagt erin bepaalde personages zo goed neer te zetten dat ik zelfs een hekel kreeg aan een van Jacks collega’s. Toch missen sommige bijfiguren wat diepgang, wat voor mij een reden was om het boek geen vijf sterren te geven.

De spanning wordt geleidelijk opgebouwd, met onverwachte wendingen die ervoor zorgen dat het verhaal tot het einde blijft boeien. Hayder weet de lezer op het puntje van zijn stoel te houden en zorgt ervoor dat je wilt blijven doorlezen.

Dit boek bevat zware thema’s, waaronder verkrachting, moord en kindermisbruik. Het laatste wordt alleen benoemd en niet expliciet beschreven, anders had ik het boek waarschijnlijk niet kunnen lezen.

De oorspronkelijke titel van Vogelman is Birdman en het boek is vertaald door Bob Snoijink.

#Vogelman #MoHayder #Thriller #LuitinghSijthoff #DeRijdendeBoekenwurm #Boekstagram #BoekReview #Boeken #ReadingChallenge #Lezen #LeesPlezier #Reading #SpreadTheBookLove

De thriller ‘Lieg nooit’ is het tweede boek dat ik heb gelezen van Freida McFadden. Hoewel ik haar vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukken waardeer, waardoor het verhaal snel vooruitgaat, vond ik het boek op een aantal punten te wensen overlaten. Daarom geef ik het drie sterren.

Het verhaal speelt zich af in twee tijdlijnen. In het heden volgen we Tricia, die samen met haar man Ethan een huis komt bezichtigen. In het verleden leren we de psychiater Adrienne kennen, die haar patiënten ontvangt in haar imposante, maar soms kille huis. Deze opzet had veel potentie voor een boeiende psychologische thriller.

Echter, de personages blijven enigszins aan de oppervlakte. De motivaties van Tricia en Adrienne worden niet altijd voldoende uitgewerkt, waardoor het moeilijk is om een diepere band met hen op te bouwen. Ook de plotwendingen, hoewel verrassend, voelen vaak te ongeloofwaardig en overdreven aan. Het lijkt soms alsof belangrijke gebeurtenissen puur voor de plot zijn bedacht, in plaats van logisch voort te komen uit de karakters en hun achtergronden.

Positief valt vooral de toegankelijke schrijfstijl op: de korte hoofdstukken en het vlotte tempo maken het boek makkelijk leesbaar en zorgen ervoor dat je snel door het verhaal heen vliegt. Daarnaast weet McFadden de spanning op te bouwen door het afwisselen tussen verleden en heden, wat de lezer telkens weer nieuwsgierig houdt naar wat er gaat komen.

De oorspronkelijke titel, ‘Never Lie’, vertaald door Marije Willemsen, hint op de centrale thema’s van waarheid en bedrog – een concept dat het boek interessant maakt, ook al had ik graag meer diepgang in zowel de personages als de plotwendingen gezien.

Al met al is ‘Lieg nooit’ een vermakelijke thriller voor liefhebbers van het genre, maar het tekort aan karakterontwikkeling en geloofwaardige plotontwikkelingen zorgen ervoor dat het voor mij net niet de top bereikt.

De psychologische thriller Valse vrouw heb ik gelezen voor het Boekentoernooi van FNL. Eerder deze maand las ik het eerste hoofdstuk, maar daarna heb ik het boek even gepauzeerd. Dit verhaal krijgt van mij drie sterren.

We volgen meerdere personages, waaronder Olive Anderson, de vrouw van parlementslid Michael Anderson, zowel in het heden als in het verleden. Aan het begin van elk hoofdstuk staat duidelijk aangegeven wanneer we teruggaan in de tijd. Dit is niet storend en draagt juist bij aan een beter begrip van het verhaal.

De personages zijn redelijk goed uitgewerkt. Zo vond ik Garry, de politieagent, grappig, al kreeg ik soms iets te veel onnodige informatie over hem.

De schrijfstijl van Sharon Bolton is vlot, waardoor je snel in het verhaal zit. Het verhaal begint direct met actie. Er zitten een aantal plottwists in, waarvan ik er enkele zag aankomen. Eén plottwist liet me in eerste instantie afvragen: Waarom?, maar later werd duidelijk waarom deze keuze was gemaakt.

Het einde was oké, maar was niet echt geloofwaardig. Bovendien miste ik de echte spanning, al maakt dat het zeker geen slecht boek.

De oorspronkelijke titel van ‘Valse vrouw’ is ‘The fake wife’ en is vertaald door Anda Witsenburg.

Mocht je Het perfecte huwelijk van Jeneva Rose een goed boek vinden, dan is Valse vrouw waarschijnlijk ook iets voor jou.

Voor het FNL Boekentoernooi heb ik ‘Dat ene moment’ gelezen. Dit boek valt onder de mystery/thriller-categorie, maar ik vond het geen echte thriller. Wel was het een beetje mysterieus. Van mij krijgt het drie sterren.

Wat zou jij doen als je te horen krijgt wanneer en hoe je zal sterven?

Liane Moriarty beschrijft alles uitgebreid. Hierdoor was het voor mij geen boek om in één keer achter elkaar uit te lezen. Er komen aardig wat personages in voor, die ook nog snel worden afgewisseld. Daardoor wist ik op een gegeven moment niet meer wie wie was. Ik heb het boek daarom een paar keer gepauzeerd.

Pluspunten van dit boek zijn de korte hoofdstukken – dat leest altijd prettig – en het originele verhaal. Het was een beter boek geweest als bepaalde stukken over de voorspeller waren weggelaten. Die vond ik minder interessant dan de personages die een voorspelling hebben gekregen.

Ik denk dat dit boek vooral geschikt is voor lezers die houden van langzaam opgebouwde mysteries. Als je op zoek bent naar een snelle thriller vol spanning, dan is dit misschien niet het juiste boek.

De oorspronkelijke titel van ‘Dat ene moment’ is ‘Here One Moment’ en de Nederlandse vertaling is verzorgd door Anna Livestro.

De historische roman ‘De redersdochters’ is het tweede deel van de Zierikzee trilogie. Wederom een interessant boek en krijgt vier sterren.

Het begin van dit deel is het 6 jaar later en is Emma nog steeds werkzaam bij de familie van Neck , de Eerste Wereldoorlog begint en moet het hele huishouden zich aanpassen aan de nieuwe tijd.

In de zes jaar tussen de twee boeken hebben de personages een duidelijke groei doorgemaakt. De eerst jong en onzekere meisje Emma, is nu een jongvolwassene die veel geleerd heeft.

Gerda van Wageningen hanteert een vlotte en toegankelijke schrijfstijl. Door het gebruik van eenvoudige, maar levendige taal leest het verhaal prettig. Dankzij de gedetailleerde, maar niet overdadige beschrijvingen komen de setting en personages goed tot leven.

Het verhaal wordt verteld vanuit een personaal perspectief, waardoor je een diepgaand inzicht krijgt in Emma’s gedachten en gevoelens. Tegelijkertijd schetst de auteur een breder beeld van de omgeving en de andere personages. Dit maakt het gemakkelijk om met Emma mee te leven. 

Daarnaast zijn er historische details verwerkt die echt uit die tijd stammen, wat bijdraagt aan de authenticiteit van het verhaal. 

Het enige minpuntje is dat het verhaal wat voorspelbaar is. Maar dat vond ik in dit geval niet erg. Omdat het verhaal alsnog leuk is om te lezen

Bedankt Zomer & Keuning voor dit recensie-exemplaar.

Dit was mijn eerste reread. Helaas vond ik het deze keer minder goed.