Dit is wel een goed boek, maar het tempo ligt heel erg laag. Het duurt heel lang voordat er iets gebeurd. Het einde is wel spannend.

Het is geen slecht boek, maar ik vond het ook geen goed boek. Ik heb hem uitgelezen om mijn paginagemiddelde omhoog te halen, maar ik heb er niet van genoten. Ik denk dat ik voorlopig even genoeg Karin Slaughter heb gelezen.

Mijn neefje is fan van deze boeken en ik snap wel een beetje waarom. Het is best grappig, ook al is de hoofdpersoon een beetje een pestkop en niet bijster intelligent.

Het was een interessant verhaal, maar het voelt niet af.

Ik vond de toon van dit boek stomvervelend. De hoofdpersoon vindt dat hij het recht heeft om zijn moeder niet te vertellen dat ze kanker heeft en de mannelijke arts gaat er in mee. De stereotyperende beschrijving van de werkneemsters van de "afhaal-Thai" laat zien dat de hoofdpersoon (en misschien ook de auteur?) op ze neerkijkt. Ik hoef niet nog eens iets van deze auteur te lezen.