Oh Prometheus...

Matthew Quick is altijd een goed idee... Alleen niet als je in de trein zit en je niet wil dat iemand je ziet huilen. Lees dan Matthew Quicks boeken als je thuis zit.

Dit is eigenlijk best wel het perfecte YA-boek over transgender. Niet te klef, niet overdramatic, maar toch met alle leuke en minder leuke dingen die erbij komen kijken. Toegankelijk. Het gaat ook over meer dan alleen transgender, het heeft ook familie, vrienden, school en de problemen die dat kan opleveren en dat maakt het boek nog beter. De schrijfstijl is plezierig, door de verschillende lettertypes hoef je je nooit af te vragen wie wat zegt en ik ben heel blij dat de uitgeverij heeft gekozen voor de originele afbeelding op de kaft. Dat dit boek maar 4 sterren van me krijgt in plaats van 5 sterren is door de vertaling die af en toe niet fantastisch is.

WAAR IS DEEL 2? WAAR IS DEEL 2?!!!!!

Dit tweede boek uit de serie gaat veel dieper op het idee van het interdimensionale reizen in en het verhaal en de personages krijgen veel meer diepgang. Ze zijn niet langer alleen maar goed of alleen maar fout, maar worden steeds menselijker. Wat ik ook mooi vind is dat de kaft van dit deel dit ook laat zien door de donkerdere kleuren die meer dreiging uitstralen. Ik ben heel erg benieuwd naar het derde boek.