Zo dol was ik niet op deel 1. Maar het is niet echt een duologie, het is meer een in tweeën gehakt geheel. Ik had dus eigenlijk maar een half verhaal gelezen, en dat vond ik toch moeilijk af te sluiten.

Het gevoel dat ik een half verhaal had gelezen werd bevestigd doordat dit boek met hoofdstuk 33 begon. Ik snap niet goed waarom de uitgever het in twee delen heeft uitgegeven. De bladspiegel is veel ruimer dan bijvoorbeeld in De Opwindvogelkronieken, dus met enige aanpassing denk ik dat dit ook in 1 deel had gepassen. En dan had de vormgeving van de covers beter bij de rest van de reeks kunnen passen. Maargoed, er is wéér een restyling geweest dus ik ga toch nooit alles in de pasteltinten kunnen hebben denk ik, erg jammer dat.

Maar dan het verhaal. Dit was wat surrealistischer dan het eerste deel, maar ik werd nog steeds niet bijzonder gegrepen door dit verhaal. Ik vind het mooi hoe de dingen samenvielen uiteindelijk, maar het is niet een verhaal dat me bij zal blijven zoals enkele van de andere werken van hem die ik al gelezen heb.