wszystkie twory literackie muszą być teraz 'ważne'. 
pozwolę sobie uwolnić się od takiej perspektywy, pisząc, że ta powieść graficzna jest bardzo realistyczna. mocno odnosi się do rzeczywistości, do młodszych pokoleń i rosnącego odsetka zaburzeń psychicznych. zawiera wiele naprawdę trafnych przemyśleń, choć niektóre z frazesów były w mojej opinii zbędne (jednocześnie rozumiem, że to memoir i szanuję wybrany sposób na opowiedzenie historii). dla mnie, jako dla studentki psychologii, perspektywa osób cierpiących na zaburzenia psychiczne jest zwyczajnie cenna i zawsze będę po nią sięgać, niezależnie od formy. miło jest wsłuchać się w tłamszone głosy i dać im szansę opowieści. 

do mnie osobiście bardziej przemawiają prace nagaty kabi, choć muszę przyznać, że 'wszystko w porządku' będzie świetnym odpowiednikiem dla młodszego czytelnika.