Meer dan een jaar ongelezen in de kast. Opgepakt omdat het op mijn 18TBR2018 stond, en ik zin had in een boek dat lekker weglas.

Destijds gekocht omdat Evelyn er enthousiast over was en ik van mooie coming of age verhalen houd. Deze viel me een beetje tegen, maar voor een tegenvallend boek viel hij erg mee, als dat ergens op slaat.

De verschillende standpunten waren in een hele andere stijl geschreven. Dat vind ik erg knap en draagt erg bij aan dat je ze erg als verschillende personages ziet. Maar ik vond het heel vervelend dat er gewisseld werd tussen eerste en derde persoon...

Typisch: eergisteren heb ik de eerste helft gelezen. Toen ik vanavond verder ging, was ik echt alles kwijt. Dat overkomt me niet vaak, het duurde echt meerdere pagina's totdat dingen terugkwamen en ik weer in het verhaal zat.

Dit is echt wel een mooi geschreven boek. Maar ik heb een beetje hetzelfde problem daarmee wat ik bijvoorbeeld ook met [b:Ik geef je de zon|25146347|Ik geef je de zon|Jandy Nelson|https://images.gr-assets.com/books/1435844686s/25146347.jpg|11409817] had. Ja, ik vind het mooi, maar ik vind de mooiheid niet passen bij de personages of hun leeftijd. Het voelt als een stijlbreuk daardoor.

Alsof het mooi schrijven voorrang heeft boven het verhaal of de personages. En dat hoeft helemaal niet altijd het geval te zijn, [b:Aristoteles en Dante ontdekken de geheimen van het universum|35113012|Aristoteles en Dante ontdekken de geheimen van het universum|Benjamin Alire Sáenz|https://images.gr-assets.com/books/1495178684s/35113012.jpg|16964419] is bijvoorbeeld mooi op een manier die precies en perfect past bij de personages en alle verhaalelementen. Dat heeft het tweede boek van die schrijver ook.

Het kan dus wel. Maar dit boek had het niet voor mij. Maar op een that's me, not the book manier. Want de onderwerpen en gebeurtenissen die hierin voorkomen zijn zeker goed en mooi en ook wel op een realistische manier. Wel een aanrader dus!