Deze cover sprak me dus helemaal niet aan. Maar toen ik de omschrijving van dit boek las voor de #ikleesmee leesclub, werd mijn interesse geprikkeld.

Ik heb erg van dit boek genoten. Ik vind het erg goed en fijn geschreven, het sleept je helemaal mee in het leven van Danny.

Ik denk dat ik liever vanuit Maeve dan vanuit Danny had gelezen, omdat ik haar een interessanter personage vindt.

In deel drie raakte ik de sfeer uit het boek kwijt. Het ging meer aanvoelen als een opsomming van gebeurtenissen dan de het persoonlijke verhaal uit de eerste twee delen. Ook voelde het voor mij een beetje alsof er sneller werd beschreven dan in de eerste delen, en die snelheid vond ik minder passen bij het geheel, en vond ik ook minder fijn lezen. Afgezien van wat er dan allemaal gebeurde.. Het riep wel meer emoties op, maar toch vond ik het minder sterk dan de eerste twee delen.

Ik heb echt wel genoten van de eerste 3/4 van het boek. Maar ik denk toch niet dat het een boek en verhaal is dat me heel lang goed bij zal blijven. Ik vind het gewoon goed en fijn. Ik twijfel tussen 3 en 4*, maar ik rond toch af naar 3* denk ik omdat de afwikkeling me zo tegenviel.