Take a photo of a barcode or cover
odettebrethouwer 's review for:
Vrienden voor het leven
by Astrid Harrewijn
Gisteren 30 bladzijdes gelezen, vandaag de rest. WAT IS DIT EEN HEERLIJK BOEK!
De schrijfstijl van Astrid Harrewijn is gewoon echt heel leuk en heel grappig, ik heb meerdere keren hardop zitten lachen.
je merkt écht aan dit boek, net als bij de voorgaande twee, dat de schrijfster heel veel research heeft gedaan naar de kunst waar zo over schrijft. heel tof, echt heel tof.
Er waren twee dingen die ik wat minder vond:
Het tweede is dat ik vanaf het begin baalde dat Gijs & Kiki samen er zo dik bovenop lag. Ik zag het echt in al hun interactie, er lag echt meer onder dan alleen vriendschap. Dat vond ik jammer om meerdere redenen. Ik vind het uit de eerdere delen zo tof dat de hoofdpersonages niet voor elkaar vielen - terwijl ik in boek 1 Noor en Joost écht samen verwacht had.
Daarnaast vond ik het ook jammer omdat ik de Gijs & Kiki vibe in de eerdere boeken gemist heb. Dan was het dus in ieder geval minder duidelijk. Ik had het leuker gevonden als ik ze in dit boek voor elkaar had zien vallen - of in ieder geval Gijs voor Kiki.
Ik had het boek bijna uit en ik wilde het niet uitlezen. Ik wilde niet weten hoe het afliep, en ik wilde niet dat het klaar was. Maar wat ben ik BLIJ dat ik die laatste pagina's heb gelezen want OH wat schetst Astrid op de laatste pagina's een prachtig beeld waar ik de tranen van in mijn ogen had staan. Nee, eerlijk zijn, waardoor de tranen over mijn wangen liepen.
Dus ja, ik vond twee dingen wat minder, maar toch volle dikke 5*. Dat is vanwege het einde, maar de spoilertag moet je ECHT pas openen als je hem uit hebt want het is een echte spoiler.
Daarnaast vind ik Kiki een megasympathiek topwijf. Ze begint in dit boek zoals we haar uit de eerdere boeken kennen: ze rent en ze vliegt en ze gaat mee in de huidige maatschappij van drukdrukdrukkerdrukst. Natuurlijk wel een stapje meer dan de meeste mensen (hoop ik voor de meeste mensen..), maar dat doet niet af aan dat we in een razende maatschappij leven waar stress de normaalste zaak van de dag is.
Ik vind het ZO MOOI hoe Kiki daar in dit boek mee omgaat, daar kunnen we allemaal wat van leren. Inspirerend personage is ze geworden, een dikke dankjewel aan Astrid om me de gelegenheid te geven Kiki met dit boek te leren kennen.
PS: Ik wil een novella over klusjesman Gijs. Echt.
PSPS: Ik wil deze boekenserie verfilmd/verserie-d(?) zien want ik wil ALLE kunst uit deze boeken zien. En de personages. En de verhaallijnen. En het huis aan de Herengracht.
De schrijfstijl van Astrid Harrewijn is gewoon echt heel leuk en heel grappig, ik heb meerdere keren hardop zitten lachen.
je merkt écht aan dit boek, net als bij de voorgaande twee, dat de schrijfster heel veel research heeft gedaan naar de kunst waar zo over schrijft. heel tof, echt heel tof.
Er waren twee dingen die ik wat minder vond:
Spoiler
Kiki zegt dan wel dat ze haar zaak liefkozend 'winkeltje' noemt, maar ik kreeg de kriebels van dat woord. Zo klinkt het als een hobby, terwijl het een serieuze zaak is. Dat was wel een keuze van de schrijfster waar ik een beetje van baalde. Ik vond het ook niet passen bij Kiki om haar zaak zo te noemen want het is zo een topwijf, om dan ineens een winkeltje te hebben.. nee, ik ben het daar niet mee eens :)Het tweede is dat ik vanaf het begin baalde dat Gijs & Kiki samen er zo dik bovenop lag. Ik zag het echt in al hun interactie, er lag echt meer onder dan alleen vriendschap. Dat vond ik jammer om meerdere redenen. Ik vind het uit de eerdere delen zo tof dat de hoofdpersonages niet voor elkaar vielen - terwijl ik in boek 1 Noor en Joost écht samen verwacht had.
Daarnaast vond ik het ook jammer omdat ik de Gijs & Kiki vibe in de eerdere boeken gemist heb. Dan was het dus in ieder geval minder duidelijk. Ik had het leuker gevonden als ik ze in dit boek voor elkaar had zien vallen - of in ieder geval Gijs voor Kiki.
Ik had het boek bijna uit en ik wilde het niet uitlezen. Ik wilde niet weten hoe het afliep, en ik wilde niet dat het klaar was. Maar wat ben ik BLIJ dat ik die laatste pagina's heb gelezen want OH wat schetst Astrid op de laatste pagina's een prachtig beeld waar ik de tranen van in mijn ogen had staan. Nee, eerlijk zijn, waardoor de tranen over mijn wangen liepen.
Dus ja, ik vond twee dingen wat minder, maar toch volle dikke 5*. Dat is vanwege het einde, maar de spoilertag moet je ECHT pas openen als je hem uit hebt want het is een echte spoiler.
Daarnaast vind ik Kiki een megasympathiek topwijf. Ze begint in dit boek zoals we haar uit de eerdere boeken kennen: ze rent en ze vliegt en ze gaat mee in de huidige maatschappij van drukdrukdrukkerdrukst. Natuurlijk wel een stapje meer dan de meeste mensen (hoop ik voor de meeste mensen..), maar dat doet niet af aan dat we in een razende maatschappij leven waar stress de normaalste zaak van de dag is.
Ik vind het ZO MOOI hoe Kiki daar in dit boek mee omgaat, daar kunnen we allemaal wat van leren. Inspirerend personage is ze geworden, een dikke dankjewel aan Astrid om me de gelegenheid te geven Kiki met dit boek te leren kennen.
PS: Ik wil een novella over klusjesman Gijs. Echt.
PSPS: Ik wil deze boekenserie verfilmd/verserie-d(?) zien want ik wil ALLE kunst uit deze boeken zien. En de personages. En de verhaallijnen. En het huis aan de Herengracht.