Eric Lindstrom heeft weer een supergoed boek geschreven waar we een inkijkje krijgen in een wereld die niet de onze is. Met zijn vorige boek, [b:Wat jij niet ziet|31449368|Wat jij niet ziet|Eric Lindstrom|https://images.gr-assets.com/books/1471250799s/31449368.jpg|42221953], leerden we de wereld van de blinden kennen. Met dit boek leren we wat meer over een bipolaire stoornis. Dat is niet alleen supergoed en leerzaam, maar ook interessant en geeft het boek een diepere laag.

Waar zijn vorige boek voor mij het echte 5* gevoel had omdat alles zo op zijn plek viel, heeft dit boek dat niet. Dat valt me dus wel tegen, dat had ik wel verwacht. Dat komt denk ik omdat je in zijn vorige boek gewoon met haar meeloopt in haar leven zeg maar, en bij dit boek ontrafel je meer een geschiedenis. Je hebt toen en je hebt nu, je begrijpt niet meteen alles en dat wordt langzaamaan duidelijk.

Dit maakt dat het boek eigenlijk op twee sporen zit: die verhaallijn, en hoe het is om te leven met een bipolaire stoornis. Dat is de zwakte van dit boek, en de kracht van het vorige boek was dat het 'gewoon' ging over het leven van een blind meisje.

Het plot en de dingen die je ontrafeld vind ik een beetje heel erg Amerikaans highschooldrama. Alsof het zo uit een tv-serie of film komt. (Annie doet mij HEEL erg denken aan Alison uit Pretty Little Liars, trouwens) Wel gaaf dat vriendschap zo een grote rol speelt in dit boek, maar alles wat er gebeurt vind ik gewoon net iets té veel drama, ofzo.

Nieuwe boeken van Lindstrom blijf ik zeker lezen want je merkt dat hij gedegen onderzoek doet naar waar hij over schrijft, hij zorgt dat het ergens op slaat - en dat vind ik belangrijk en leerzaam. Vandaar de 4e ster, want dit boek heeft echt wel meer inhoud dan gemiddeld.