De eerste twee delen van deze serie vond ik heerlijk om te lezen. Er is het een en ander op aan te merken, met name de langdradigheid op sommige stukken, maar ik verdween zo heerlijk in de wereld...

Dit gedrocht daarentegen..

Wat een bevalling om dit uit te lezen! Het slot was an wel episch en wat waard, maar over het geheel...

Deel 1 is volledig vanuit 1 POV geschreven, met een persoonlijke zoektocht. In deel 2 lees je meer voer wat dat graven allemaal losmaakt, en heb je ook wat andere personages. In dit deel wissel je heel vaak van POV, en ook onaangekondigd. het was soms even schakelen, en ik kwam er soms pas na een stukje achter vanuit wie ik las. Ook waren de stukjes soms heel kort en dan wisselende je weer, en soms heel lang. Een witregel was niet altijd een indicatie. Dit vond ik heel lastig en storend lezen.

Ik was aan het twijfelen tussen 1 en 2*, vanwege de episch-heid op het einde, maar eigenlijk is het het gewoon niet waard. Ik heb zo weinig lol gehad met deze 700 blz... Het is me allemaal te onpersoonlijk geworden, haast te materialistisch/machtzuchtig dit boek tov de eerdere, en dat staat me duidelijk tegen.

Ben wel blij dat ik de serie uit heb gelezen. Nu kan ik het wel beter afsluiten dan als ik dit boek niet had uitgelezen, en aangezien ik zo dol was op de vorige delen is dat wel aangenaam. Maar het voelt wel als zonde van mijn leestijd ergens!