Take a photo of a barcode or cover
odettebrethouwer 's review for:
De Verminkte Koning
by Leigh Bardugo
Herlezen:
Ik had dit keer lagere verwachtingen. Maar nog steeds viel het tegen. Er zit geen gave rode lijn in het verhaal, het kabbelt en het kabbelt en het mis alles wat in de eerdere werken van Bardugo wel zit. Zo jammer dit.
Maar wel heel blij dat ik heb herlezen voordat ik aan het vervolg begin. Na al die jaren zou ik details anders helemaal niet meer herkennen. Hoewel het boek zo het ene oor in en het andere oor uit is gegaan zonder veel indruk achter te laten dat ik details niet zelfstandig zou kunnen oplepelen :)
1e keer lezen:
De Grisha vond ik GOED. De Kraaien vond ik GEWELDIG. Maar ik wist dat deze veel mensen tegenviel, dus ik had mijn verwachtingen al bijgesteld. Maar ik had op z'n minst een fatsoenlijk boek verwacht.
Natuurlijk, de personages in de Kraaien zijn een bende, dus natuurlijk gebeurt er meer dan in een boek over een koning. Maar ik had niet verwacht dat dit boek zo saai zou zijn, dat er zo weinig in zou gebeuren.
Terugdenkend kan ik ook niet veel gebeurtenissen uit de Grisha terugroepen, maar ik zat wel elke bladzijde aan het boek gekluisterd. Dat was bij dit boek niet het geval.
Het was hangen en wurgen. Het was 'hoeveel bladzijdes moet ik nog?' Halverwege vond ik het even interessant worden, maar dat vond ik ook niet goed uitgewerkt.
Ik vond alle personages vlak. Nikolai is ook niet de Nikolai waar ik in Dreiging en Duisternis voor viel. Hij mist iets, het voelt als een slap aftreksel van hem.
En dan dit. Het is een boek over Nikolai, maar hij komt wel erg weinig aan het woord, en het gaat wel erg weinig over hem als persoon.
De verhaallijn van Nina vind ik dan wel weer tof, maar die kon niet een sprankeltje meer leesplezier brengen. Ik moest me er nog steeds doorheen slepen.
En ik vond het ook irritant dat er een romantische zindering in dit boek zit. Die voel ik niet, ik lees hem. Ik vind hem niets toevoegen aan de verhaallijn en niet passen bij de personages.
Ik denk dat als BlossomBooks het vervolg uitgeeft ik het wel ga proberen, want met Bardugo weet je maar nooit, het zou zomaar goed kunnen zijn. En een incomplete serie is de kast is een no-go. Maar als die ook tegenvalt, weet ik het niet meer hoor. En dat terwijl Bardugo door haar eerdere twee reeksen 1 van mijn favo schrijfsters is...
Oh en ja dit boek is los te lezen, maar je hebt dan wel spoilers over dingen uit de Grisha en de Kraaien, en je hebt de achtergrondkennis van de personages niet. Ik raad dus wel echt aan om te starten met de Grisha, dan de Kraaien te lezen, en dan te overwegen om je hierop te storten. Maar die eerste 5 boeken zijn sws wel aanraders!
Ik had dit keer lagere verwachtingen. Maar nog steeds viel het tegen. Er zit geen gave rode lijn in het verhaal, het kabbelt en het kabbelt en het mis alles wat in de eerdere werken van Bardugo wel zit. Zo jammer dit.
Maar wel heel blij dat ik heb herlezen voordat ik aan het vervolg begin. Na al die jaren zou ik details anders helemaal niet meer herkennen. Hoewel het boek zo het ene oor in en het andere oor uit is gegaan zonder veel indruk achter te laten dat ik details niet zelfstandig zou kunnen oplepelen :)
1e keer lezen:
De Grisha vond ik GOED. De Kraaien vond ik GEWELDIG. Maar ik wist dat deze veel mensen tegenviel, dus ik had mijn verwachtingen al bijgesteld. Maar ik had op z'n minst een fatsoenlijk boek verwacht.
Natuurlijk, de personages in de Kraaien zijn een bende, dus natuurlijk gebeurt er meer dan in een boek over een koning. Maar ik had niet verwacht dat dit boek zo saai zou zijn, dat er zo weinig in zou gebeuren.
Terugdenkend kan ik ook niet veel gebeurtenissen uit de Grisha terugroepen, maar ik zat wel elke bladzijde aan het boek gekluisterd. Dat was bij dit boek niet het geval.
Het was hangen en wurgen. Het was 'hoeveel bladzijdes moet ik nog?' Halverwege vond ik het even interessant worden, maar dat vond ik ook niet goed uitgewerkt.
Ik vond alle personages vlak. Nikolai is ook niet de Nikolai waar ik in Dreiging en Duisternis voor viel. Hij mist iets, het voelt als een slap aftreksel van hem.
En dan dit. Het is een boek over Nikolai, maar hij komt wel erg weinig aan het woord, en het gaat wel erg weinig over hem als persoon.
De verhaallijn van Nina vind ik dan wel weer tof, maar die kon niet een sprankeltje meer leesplezier brengen. Ik moest me er nog steeds doorheen slepen.
En ik vond het ook irritant dat er een romantische zindering in dit boek zit. Die voel ik niet, ik lees hem. Ik vind hem niets toevoegen aan de verhaallijn en niet passen bij de personages.
Ik denk dat als BlossomBooks het vervolg uitgeeft ik het wel ga proberen, want met Bardugo weet je maar nooit, het zou zomaar goed kunnen zijn. En een incomplete serie is de kast is een no-go. Maar als die ook tegenvalt, weet ik het niet meer hoor. En dat terwijl Bardugo door haar eerdere twee reeksen 1 van mijn favo schrijfsters is...
Oh en ja dit boek is los te lezen, maar je hebt dan wel spoilers over dingen uit de Grisha en de Kraaien, en je hebt de achtergrondkennis van de personages niet. Ik raad dus wel echt aan om te starten met de Grisha, dan de Kraaien te lezen, en dan te overwegen om je hierop te storten. Maar die eerste 5 boeken zijn sws wel aanraders!