Ik vond dit een heel mooi en heel treurig verhaal. Het is een verhaal over het verlies van een vriendschap en over hoeveel je van het leven van iemand anders kunt weten, zelfs als je met diegene bent opgegroeid. Ook is het het verhaal van Nederlands-Indie, dat Indonesie zou worden, en omdat dat ook belangrijk is in het verhaal, heb ik heel veel woorden op moeten zoeken. Ik weet er niet veel vanaf, en heb er ook nooit veel vanaf geweten. Het enige dat ik vroeger van Indonesie wist was dat daar veel kruiden vandaan kwamen, en later dat de Nederlanders (en hoewel ik nederlands ben, heb ik mezelf nooit tot DIE Nederlanders gerekend) zich daar vroeger erg hadden misdragen. Dat merk je in dit boek overigens alleen aan nonchalante houding ten opzichte van 'andere' mensen en racistische opmerking die niet zo werden gezien, de standenverschillen die mede bepaald werden door afkomst, en het zinnetje "Mijn aankomst in Batavia viel ongeveer samen met het uitbreken van wat ik, ter vereenvoudiging, de politionele actie zal noemen." (p.98) Ik geef het boek 4 sterren omdat ik het mooi geschreven vond, omdat het een verhaal is dat me raakt en omdat het me op een deel van de geschiedenis wees waar ik nog niet zoveel vanaf weet.