Dani Atkins schrijft echt hele mooie boeken vind ik.

Deze vond ik niet zo hardverscheurend als andere titels van haar, maar hij was wel weer heel erg mooi.

De emoties die in het eerste hoofdstuk door het hoofdpersonage heen gaan voel ik ook heel erg. Dat is echt heel goed geschreven, ik leefde meteen helemaal met haar mee. Heel veel heftige en emotionele momenten en gebeurtenissen ook in het begin, meerdere traantjes gelaten.

Dan komt het boek als verhaal op gang, en krijgt het een hele mooie diepe laag. Ik vind het heel mooi

Spoiler

dat je ook vanuit Chloe leest. Dat geeft een diepte aan het verhaal, een ander perspectief. Je krijgt begrip voor haar situatie. Je beoordeelt haar niet op de situatie waar Maddie en jij als lezer in binnenvallen, je leert haar als persoon en haar verhaal kennen en dat vind ik heel mooi

.

Daarnaast vind ik het ook heel mooi hoe

Spoiler

de twee vrouwen met elkaar omgaan en naar elkaar toegroeien in dit boek. Ze hebben echt een unieke band, maar hun symbiose vind ik bijzonder prachtig mooi. Heb er erg van genoten hoe zij er voor elkaar zijn, door alles wat ze meemaken in dit boek. Oh en de scene op de sportdag met de mothers race vond ik echt geweldig!

In de boekenclub hoorde ik dat veel mensen een beetje teleurgesteld zijn door het einde, en dat snap ik wel. Ik vond de epiloog wel bijzonder mooi, maar ik snap dat de laatste alinea geen hoge ogen gooit.

Maar ik zou ook niet goed weten welk einde ik wel bij dit verhaal vindt passen, maar ik ben dan ook geen schrijver (:

Dit boek is vertaald in het Nederlands, die titel is Zonder mij.