Het mooiste aan dit boek vind ik de cover, om maar met de deur in huis te vallen. Prachtige illustratie, mooie letters. Het verhaal intrigeerde me ook direct toen ik de omschrijving las.

Als ambassadeur van Signatuur mocht ik het boek lezen, wat ik altijd een hele eer vind. 

Helaas miste ik dit keer de klik met het boek heel erg.

Het was niet een thriller genoeg om me die bevrediging te geven. Mooi hoe het verhaal over de astronaut lijkt te gaan, maar het eigenlijk over de mensen eromheen gaat. Jammer dan weer dat mijn inziens die personen haast meer persiflages zijn van stereotypen. Maar het boek vond ik ook weer niet zo mooi geschreven dat ik van de taal ging genieten, wat ik bij sommige literaire werken dan weer heb. Dus voor mij was het net, van alles en beetje en dus van alles net niks.

Wel weer origineel: het boek en een podcast vormen een geheel. Ook afzonderlijk van elkaar goed te consumeren, maar ik heb na het lezen ook de podcast nog geluisterd. Die vond ik sterker. Ik vond daar de randpersonages interessanter en beter uitgewerkt, en het hielp ook dat dat meerdere kleine verhaallijntjes waren die aan elkaar waren gelinkt. 

Ik weet dat het boek dus niet gaat over het oplossen van de zaak, maar ik trek het HEEL SLECHT dat allebei de verhaallijnen zo open eindigen en dat ik geen steek wijzer ben.

Al met al een bijzondere ervaring, lezen en luisteren, maar ik ben nou niet helemaal fan ofzo.