Mooi verhaal geschreven vanuit 3 vrouwen van verschillende generaties. Ik hou erg van deze manier van schrijven, met flashbacks zeg maar. Lucinda Riley doet dit bijvoorbeeld ook in haar Zeven Zussen romans. Elk hoofdstuk wordt weer een tipje van de sluier opgelicht en kom je meer te weten over het verborgen verleden van de familie.

Normaal ben ik geen fan van boeken geschreven in de eerste persoon. Het kan wat kinderlijk overkomen vind ik. Ondanks dat, had ik er niet zo veel last van tijdens het lezen. Er had voor mij wel iets meer van het historische aspect aan bod mogen komen en iets minder “tienerliefde” (nu ben ik officieel oud