Deze serie blijft me verrassen. Niet de overdreven beschrijvingen van de puberale over-the-top gevoelens van een tienermeisje, waarbij alles verschrikkelijk of fantastisch is, dat vind je in ieder YA-boek op de planeet sinds Twilight, of het feit dat de grootste slechterik de vader is van een van de beste mensen van het goede ("Luke, I am your father"), of zelfs maar de krachten die iedereen bezit (X-men). Het is de complete gestoordheid van de hoofdpersoon, het inzicht dat goed en slecht maar een opinie zijn, de realiteit van oorlog die, hoewel die nog niet helemaal goed is uitgewerkt, toch al steeds meer naar voren komt. Ik kan niet wachten tot het volgende deel uitkomt.