Elke keer als ik een boek van Holly Bourne lees, geniet ik enorm van de leeservaring. Ze schrijft echt hele goede boeken.

Toen ik even een beetje humeurig was want ik had weinig leestijd en allemaal dikke boeken en ik had gewoon even behoefte aan iets leuks, maar iets dat wel gegarandeerd goed was, greep ik naar Holly Bourne. Ze is een soort van comfort blanket ofzo.

En oh boy, dit boek stelde echt niet teleur. Ik heb vaker meegeleefd met personages of emoties voor hun situatie gevoeld. Maar meeleven zoals met dit boek, de gevoelens zo heftig alsof het mijzelf overkomt, wow, dat heb ik nog nooit zo gehad.

(Ja, ik las in de trein. Ja, ik heb gehuild in de trein.)

Zo veel gevoelens, zo diep en zo heftig. Niet alleen verdrietige dingen hoor, alles was zo sterk en kwam echt binnen.

De hele dynamiek op de middelbare school speelt een hele grote rol in dit boek en het is ook echt heel goed uitgewerkt. Je ziet zo voor je hoe dit allemaal inderdaad zo loopt. En dan steeds een stapje meer/verder, en voor je het weet..

Holly Bourne moet bekender en populairder zijn dan dat ze is. Iedereen moet haar lezen en gaat er dan vanzelf over fangirlen. Want dit spul is GOED. HEEL GOED.