Ik heb als eerste van deze schrijfster [b:On the Other Side|25744542|On the Other Side|Carrie Hope Fletcher|https://images.gr-assets.com/books/1502574962s/25744542.jpg|45585298] gelezen, en dat boek vond ik hartverwarmend. het verhaal, het idee, de schrijfstijl, heerlijk!

Het begin van dit boek was net zo bijzonder. Alsof ik zo'n taartje aan het eten was die zo'n belangrijk rol spelen in dit boek.

Toen vond ik de verhaallijn minder leuk worden om te lezen. Dat competatieve met het effect dat dat had sprak me minder aan. En toen werd het nog een beetje raarder. Het deed me denken aan een plot zoals [b:De Roep van Avalon|37329986|De Roep van Avalon (De Gave van de Selkie #2)|Mara Li|https://images.gr-assets.com/books/1512941434s/37329986.jpg|49150121] of de serie van [b:The Program|11366397|The Program (The Program, #1)|Suzanne Young|https://images.gr-assets.com/books/1344986164s/11366397.jpg|16297209] - iets wat ik totaal niet had verwacht in dit boek en bij deze schrijfster, en wat ook moeilijk te rijmen was met het begin van het boek. Daardoor geen 5*.

MAAR. Het idee van dit boek - zichtbare emoties, vind ik intrigerend. Het maakt echt een verschil hoe je mensen behandelt als je weet (ziet, in dit geval) welke emotionele bagage ze bij zich hebben. Als je daar op de juiste manier mee om gaat, kan het superverrijkend zijn voor de onderlinge band.

In de echte wereld kunnen we dat natuurlijk niet zo zien zoals Cherry dat kan, maar we kunnen het er wel met elkaar over hebben. Dat kan eenzelfde effect hebben als haar baksels, denk ik. Dat is een gedachtegoed dat ik erg graag meeneem uit dit boek. En dat vind ik wel heel bijzonder, dus vandaar 4*.